tradukoj: be ca cs de en es fr he hu it nl pl pt ru sv

^*form/o

^*formo

1.

Ekstera aspekto: la formo de meblo, vazo, membro, placo; en formo^Z, sub la formo de triangulo^Z, de piramido, de sonorilo; doni al io la formon de sfero; ricevi, akcepti^Z, preni la formon de. figuro, liniaro, fasono, aranĝo.

2.

Maniero de la ekstera montriĝo: la formo de regado ŝanĝiĝis post la milito en multaj landoj; la unuan fojon ŝi nun eldiris en formo de laŭta plendo tion, kion ŝi portis en si de longe^Z; la gramatikaj formoj. speco.

3.

Maniero de la ekstera montriĝo konsiderata kontraŭe al la enhavo, al la esenco: la poeto donis al tiu banala temo originalan formon; la formo de tiu parolado estas agrabla, sed la enhavo estas bagatela; la riproĉo estas prava, sed ĝia formo estas tro akra. redakto, stilo, formulo.

4.

Konformeco al la bonedukaj manieroj, al dececo, konveneco, aŭ al la leĝaj formalaĵoj: akurate observi la formojn; mi protestas nur pro formo.

5.

[1] Bildigo de vektora spaco E super korpo K (aŭ kartezia produto de E kun si mem) al K. Atributoj de formo: lineara, n-lineara, simetria.
Rim.: Ĉar K estas evidenta vektora spaco super si mem, formo povas havi la samajn atributojn, kiel havas la bildigoj inter vektoraj spacoj.

forma

Nur laŭ la formo ³ kaj ⁴.

-forma

En formo de, en formo ...a, havanta formon de ...o, aŭ formon ...an: fadenforma, arkoforma, pirforma, longforma, belforma^Z; la ordo de paseroformaj birdoj.

plenforma^Z

= formala 4; meritanta sian nomon: havi plenforman kapdoloron^Z; plenforma vojo tie trakondukas [2]; pri tio mi havis kun la reĝo plenforman disputon [3].

unuforma^Z

Prezentanta ĉie la saman aspekton, nevaria, maldiversa: ke Ĥinujo en la estonteco havos ian unuforman lingvon, estas tamen tre kredeble [4]. monotona, unutona

formi

1.

Krei, fari, estigi ion, donante al ĝi difinitan formon, aranĝi laŭ difinita formo: formi puton el argila tero^B; formi rondon per cirkelo; formi societon; la fluo formis profundan kavon; pro la multeco de la pasaĝeroj oni devis formi duan vagonaron; ĉiu povas el unu vorto formi diversajn aliajn^Z; formi al si juĝon pri io^Z.

2.

Konsistigi, estigi ion, alprenante al si ian difinitan formon, sin prezenti sub ia difinita formo: la vaporoj formas nubojn^B; la popolamaso formis longan vicon antaŭ la teatro; ĉe tiu loko la strato formas angulon; la bordoj de Nilo formis bulvardojn^B; la limon formis kanulo^B; la egipta popolo formis kvazaŭ unu personon [5]; la virinoj formis pli ol du trionojn de la ĉeestantoj; ĉenaĵo da moneroj formis belan kolringon; la dekstraj partioj formas tri grupojn en la Parlamento; la infanoj formis rondon ĉirkaŭ la patrino; la bazon por tiu riĉeco formas la abundo de karbo; formi kvadraton (sin ordigi kvadrate). prezenti.

3.

Havigi per edukado kaj instruado iajn kvalitojn kaj kutimojn, prepari al ia profesio aŭ metio: tiu instituto formas bonajn inĝenierojn; homo formita per libroj. prepari, eduki, kulturi.

formiĝi

Estiĝi laŭ difinita formo; ricevi formon: granda kavaĵo formiĝis sub la domo; la societo formiĝis en la jaro 19...; el tiuj oficistoj formiĝis iom post iom la hereda aristokrataro [6].

formado

Ago formi: formado de societo; vortformado (vortfarado).

formaĵa^Z

Formala, laŭforma

formitaĵo

Produkto.

formilo, formujo

Kava modelilo, en kiun oni verŝas molan materion, kiu malmoliĝante konservas la formon de la modelilo: formilo por kuko, statuo, fromaĝo, glaso, papero. matrico, muldilo.

aliformi^Z, aliformigi^Z

Doni alian formon; transformi: aliformi la frazon, sian veston; ĉirkaŭis ŝin nokta mallumo, kiu maltrankvilecon aliformigas en timegon^Z. ŝanĝi, aliigi, metamorfozi.

aliformiĝi

Ricevi alian formon: ĉio iom post iom aliformiĝas en la mondo; la malharmonio aliformiĝas en harmonion^Z; senĉesaj aliformiĝoj prezentiĝadis antaŭ ŝiaj okuloj [7].

deformi, fuŝformi, misformi, formodifekti

Malaperigi la donitan formon, doni malbonan formon, defaligi de la bona formo.

reformi

Doni alian pli bonan formon: reformi la socion, la lingvon^Z, la regularon; fari reformojn; reformisto^Z; reformemulo^Z.

transformi^Z

Aliformi.

transformo

1.

Aliformado.

2.

[8](fakula ĵargono) Bildigo, plejofte de afina spaco al ĝi mem. delokigo, homotetio, inversigo, projekcio, simetrio, simileco, translacio, rotacio.

transformilo

Aparato por transformi la proprecojn de elektra kurento, transformatoro: Potencajn reflektoregojn, transformilojn je kvindek mil kilovatoj, volframon kaj molibdenon, gutaperkajn tubetojn, malgrandajn motorojn kaj elektrajn varmigilojn [9].

transformismo

Doktrino, kiu klarigas la diferenciĝon de la vegetaĵaj kaj bestaj specoj per transformiĝo de primitiva tipo, kiu dum jarmiloj evoluadis adaptiĝante al la medio.

diferenciala formo

(super topologia vektora spaco, kun skalaraj valoroj) Bildigo de tiu spaco al ĝia topologia dualo : diferencialo de bildigo de vektora spaco E al ĝia baza korpo K estas diferenciala formo; la diferencialan formon f(x,y).dx+g (x,y).dy oni nomas ekzakta, se ĝi estas diferencialo de iu duvariabla reela funkcio.
Rim.: La ĉi-supra difino limiĝas al unuagradaj diferencialaj formoj kun skalaraj valoroj. Ekzistas pli ĝenerala difino por p-gradaj diferencialaj formoj kun vektoraj valoroj.

hermita formo

(super kompleksa vektora spaco E) Tia seskvilineara formo φ, ke φ(x,y) = κ(φ(y,x)), kie κ signas la operacion konjugo. Hermito.

vivoformo

Grupo da vegetaloj aŭ animaloj, parencaj aŭ ne, prezentanta similajn eksterajn trajtojn, estiĝintajn per konverĝo kaŭzita de adaptiĝo al unu sama vivmedio: la diversspecaj herboj estas vegetala vivoformo; la vespertoj kaj birdoj apartenas al unu animala vivoformo.

        Mi ne trovis auxtoritatan fonton. [MB]
      

        Mi ne trovis auxtoritatan fonton. [MB]