*fin/i

PV

*fini  

(tr)
1.  
Ĉesi fari, ne daŭrigi plue ian agadon: kiam mi finos mian laboron, mi serĉos mian horloĝon [1]; finu do, mi petasZ ! ĉu vi finis? mi finis labori; li finis paroli [2] [3] [4] [5]; fini ludi, danci; fini la diskutadon, la bruon; estas tempo fini vian revadon; fini vivi; la aŭstria pentristo kaj arkitekto Friedensreich Hundertwasser finis sian vivon la 19an de februaro [6]. VD:abolicii, detrui, ekstermi, estingi, faligi, nuligi, renversi, ruinigi
2.
Komplete fari, plenumi, konduki ian aferon ĝis la punkto aŭ momento, kiam ĝi estas kompleta kaj ĉesas: mi finos la tutan libron en kvar tagoj [7]; mi finis mian laboraĵon, verkon, taskon, raporton; fini la klasojn de la gimnazioZ ; de la plej maljuna li komencis kaj per la plej juna li finis [8]; la kurso, kunsido estas finita; finita pentraĵo; unu, du, tri, kvar kaj finita la far' (ĉio estas finita!)PrV ; vespere mi finos la klarigojn [9]; la reston vi poste al mi finosZ (finos rakonti); fini sian sciencan verkon [10]; Johano Sebastiano Baĥo [...] ne povis fini sian lastan verkon „La arto de fugo“ [11].
Rim.: La radiko fin estas ankaŭ kunmetite pseŭdoprefikse uzata en ĉi tiu senco: finlabori, finkonstrui, finĉerpi, finpagi, finverki, vd. el 2, tute.
3.  
Konsistigi la lastan parton de io: komuna kantado finis la kunvenon; tiu konkludo finas inde vian paroladan; kapitelo finas la kolonon. VD:fermi, kroni
angle:
finish
beloruse:
сканчаць, скончыць, закончыць, спыняць, спыніць
ĉeĥe:
dokonat, dokončit, končit, skončit, ukončit, vyřídit, zakončit
france:
finir (tr.), achever (terminer), arrêter (terminer), terminer
germane:
beenden, abschließen, schließen
hispane:
finalizar
hungare:
befejez, (el)végez, abbahagy unu, du, tri, kvar kaj ~ita la far': egy-kettő, és kész
indonezie:
mengakhiri, [selesai] menyelesaikan
katalune:
acabar
nederlande:
beëindigen
okcitane:
acabar
pole:
kończyć
portugale:
acabar, terminar, finalizar, encerrar, rematar
rumane:
a încheia
ruse:
кончить, закончить, окончить, завершить
slovake:
dokončiť, končiť, skončiť, zakončiť

*fino

1.
Ĉeso de agado: la fino de kantado; meti finon al ĉiuj malkompreniĝoj kaj disputoj [12]; meti finon al ĉiuj suspektoj kaj malĝustaj famoj [13]; (figure) (arkaismo) Cezaro havis malfeliĉan finon (morton).
2.  
Lasta parto de io, en tempo aŭ spaco: por esprimi direkton, ni aldonas al la vorto la finon „n“; [14] de unu fino de la tero ĝis la alia fino [15]; de la komenco ĝis la fino [16]; la fino de libro, de kanto; loĝi en la fino de la mondo (loĝi tre malproksime) PrV ; la du finoj (ekstremaĵoj) de bastono; ŝi kunpremis en ambaŭ manoj la finojn de la tuko Marta ; la finetoj de ŝiaj piedoj [17]; venis fino al mia latino (farinte ĉion, kion mi povis, mi tamen ne povas eliri el embaraso) PrV ; bona vino al la fino (plej bona venas laste) PrV ; je la fino de la monato. VD:ekstremo, vespero, vosto
3.  
MATPIV2 =rando
12. L. L. Zamenhof: Fundamento de Esperanto, Antaŭparolo
13. L. L. Zamenhof: Homaranismo, Kion Zamenhof ne povis diri en Ĝenevo.
14. L. L. Zamenhof: Fundamento de Esperanto, Ekzercaro, § 28
15. trad. L. L. Zamenhof: La Malnova Testamento, Readmono 28:64
16. trad. L. L. Zamenhof: La Malnova Testamento, Predikanto 3:11
17. Charles Dickens, trad. L. L. Zamenhof: La Batalo de l' Vivo
angle:
3. end (of an interval)
beloruse:
канец
ĉeĥe:
konec, zánik, závěr
france:
fin (achèvement), achèvement, arrêt (achèvement) loĝi en la ~o de la mondo: habiter au diable vauvert bona vino al la ~o: le meilleur est pour la fin 3. extrémité (d'un intervalle)
germane:
Ende, Schluss, Abschluss meti ~on: ein Ende setzen bona vino al la ~o: der beste Wein zum Schluß 3. Endpunkt, Intervallgrenze
hispane:
fin
hungare:
vég, zárás, befejezés meti ~on: véget vet loĝi en la ~o de la mondo: isten háta mögött lakik venis ~o al mia latino: itt megáll a tudományom bona vino al la ~o: vége jó, minden jó 3. vég (intervallumé)
indonezie:
akhir
nederlande:
einde venis ~o al mia latino: ik ben aan het einde van mijn Latijn bona vino al la ~o: het beste voor het laatste houden
pole:
koniec meti ~on: koniec bona vino al la ~o: dobre wino na koniec 3. koniec (przedziału)
rumane:
sfârşit
ruse:
конец 3. крайняя точка (интервала)
slovake:
koniec, ukončenie, zánik, záver
volapuke:
fin

fina  

Finanta: la fina batoZ ; la fina frapo [18]; la fina vorto apartenas al li; la finaj notoj de muzikaĵo; la finaj decidoj de la tribunaloj [19]. VD:lasta
18. Monato, Albisturo Kvinke: Opinio: Sobraj pensoj de sobrulo
19. Monato, Garbhan Macaoidh: Paŝoj al purigado
beloruse:
канчатковы, канцавы, канечны, заключны, фінальны
ĉeĥe:
finální, koncový, konečný, závěrečný
france:
final, terminal, ultime (final)
germane:
letzter
hispane:
final
hungare:
vég-, befejező, záró
indonezie:
terakhir
nederlande:
laatst, ultiem
pole:
końcowy
ruse:
заключительный, конечный, окончательный, концевой, финальный
slovake:
konečný, záverečný

fine  

1.
Ĉe la fino (tempe aŭ loke), laste: longe ŝtelas ŝtelisto, tamen fine li pendos PrV unue marŝis muzikistaro, poste la urbestraro kaj fine la kongresanoj; fine, sed certe ne malplej grave [20].
2.
Post longa atendado: la infano [...] fine alvenis ĉi tien Marta ; fine vi alvenas!
20. L. L. Zamenhof: Paroloj, Parolado antaŭ la Dua Kongreso Esperantista en Genève en la 28a de aŭgusto 1906
beloruse:
урэшце, нарэшце
ĉeĥe:
koncem, konečně, konečně, nakonec, závěrem
france:
au final, finalement, enfin (finalement)
germane:
endlich, schließlich
hispane:
finalmente, al fin
hungare:
végül, végre longe ŝtelas ŝtelisto, tamen ~e li pendos: addig hány cselt a róka, amíg csávába nem kerül
indonezie:
akhirnya
katalune:
al final, a la fi
nederlande:
eindelijk
okcitane:
a la fin
pole:
nareszcie
rumane:
în sfârşit
ruse:
наконец
slovake:
konečne

fine de

(prepoziciaĵo)
1.  
Dum la fina tempo de: fine de la liberiĝmilito [21].
2.  
En la lasta parto, ĉe la ekstremo de: fine de la eta akvovojo [22].
21. Turisma skabenejo de la urbo Torino: Torino, 1984
22. W. Schad: Orinoko-delto..., Monato, jaro 2000a, numero 11a, p. 20a
beloruse:
у канцы, напрыканцы
france:
à la fin de, à l'issue de
germane:
am Ende von
hungare:
vminek a végén
katalune:
al final de, a la fi de
nederlande:
op het einde van
okcitane:
a la fin de
pole:
w końcu
ruse:
в конце

finaĵo  

1.  
(arkaismo) PV =fino 2
2.  
GRA Lasta parto de vorto, varianta laŭ ties gramatika rolo (deklinaciokonjugacio): la tri ĉefaj finaĵoj -o, -a, -i, kune kun siaj signifoj, difinas tri ĉefajn signifo-kategoriojn, al kiuj apartenas almenaŭ ĉiu negramatika radiko [23]; la finaĵoj havas duoblan funkcion, gramatikan kaj vortfaran [24]; la fina silabo „aŭ“ ne estas en Esperanto finaĵo, sed nur vortfino. SUP:fleksiilo
23. Aktoj de la Akademio, AdE: oficiala bulteno N°9
24. Aktoj de la Akademio, AdE: oficiala bulteno N°9
beloruse:
1. канец, кончык, наканечнік 2. канчатак
france:
2. terminaison (gramm.)
germane:
2. Endung
hungare:
1. végződés 2. rag, végződés
indonezie:
2. akhiran
nederlande:
1. einde 2. uitgang (gramm.)
pole:
1. końcówka 2. końcówka gramatyczna
ruse:
1. конец, окончание, наконечник 2. окончание

finigi

1.
(ion) Fari, ke io finiĝu: Li finigis iliajn tagojn en vanteco kaj iliajn jarojn en teruro [25].
2.
(ion de iu) Fari, ke iu finu ion: finigi la komencitan kurson (helpe) de alia instruanto.
beloruse:
скончыць, закончыць
ĉeĥe:
dokonat, ukončit
france:
mettre fin à, faire finir (qc par qn)
germane:
zu Ende bringen
hungare:
befejeztet, véget vettet
nederlande:
doen eindigen
pole:
zakończyć
ruse:
закончить (посредством кого-л. другого), завершить (посредством кого-л. другого), положить конец (чему-л.)
slovake:
dokonať, ukončiť

*finiĝi  

1.  
Ĉesi: kio komenciĝis, tio ankaŭ finiĝos PrV ; finiĝanta vivo, ceremonio, epoko, eklipso. VD:agonii, estingiĝi, forflui, forkuri, morti, pasi, ruiniĝo, velki
2.
(per io) Havi kiel finan parton, en la tempo aŭ spaco: prepozicio, kiu finiĝas per vokalo [26]; la korpo finiĝis per fiŝa vosto [27]; per tio ne finiĝas ankoraŭ la facileco de la lingvo EE ; la koncerto finiĝos per kantado de himno; la entrepreno finiĝis per fiasko.
beloruse:
скончыцца, закончыцца
france:
finir (intr.), s'achever, s'arrêter, cesser, se terminer kio komenciĝis, tio ankaŭ ~iĝos: tout a une fin
germane:
1. enden, zu Ende gehen 2. enden
hungare:
végződik, befejeződik kio komenciĝis, tio ankaŭ ~iĝos: aminek kezdete van, annak vége is van 1. befejeződik, véget ér
indonezie:
berakhir, selesai
katalune:
acabar-se
nederlande:
kio komenciĝis, tio ankaŭ ~iĝos: aan alles komt een einde 1. eindigen 2. eindigen op, eindigen met
okcitane:
s'acabar
pole:
skończyć się
rumane:
a se încheia
ruse:
закончиться, окончиться, завершиться

*finiĝo

1.
Alveno al la fino: la finiĝo de la mondo; ĝis la finiĝo de la tempo [28];
2.  
(arkaismo) GRA Finaĵo: la gramatikaj finiĝoj estas rigardataj ankaŭ kiel memstaraj vortojF .
france:
1. fin 2. terminaison
germane:
1. Ende 2. Endung

finita  

1.
Kiun oni finis, interalie tiel ke ĝi estas tute plenumita, perfekta, definitiva: ĉu la leciono jam estas finita? Marta BOT cumo estas finita floraro, en kiu la ĉefakso finiĝas per floro [29].
2.  
MAT(arkaismo) [30]=finia
Rim.: Vd rimarkon sub infinita.
beloruse:
1. скончаны, закончаны
ĉeĥe:
dokonaný, dokončený, skončený
france:
1. accompli, achevé
germane:
~ita floraro: geschlossener Blütenstand 1. beendet
hungare:
1. befejezett, elvégzett 2. véges
nederlande:
1. voltooid, beëindigd 2. eindig
pole:
1. skończony 2. skończony
ruse:
1. законченный, оконченный 2. конечный
slovake:
ukončený

elfini  

(tr)
Finpretigi: grandega ondo sur kies dorso naĝis la Duponta barko, meze de ĉiuspecaj flosaĵoj, elfinis la ruinigantan laboron de l’ ondoj [31]
Rim.: Mi dubas ke tiu derivaĵo estas fakte uzata. Tamen ja estas similforma vorto en la pola. [Sergio Pokrovskij]
31. H. Vallienne: Kastelo de Prelongo, 1907
france:
achever, parfaire
pole:
wykończyć

ĝisfine  

Ĝis la fino, sen rezigno, tute, komplete: kiam vi legos ĉi tiun leteron ĝisfine, mi kredas, ke vi konfesos min prava [32].
32. H. Sienkewicz, trad. L. Zamenhof: Quo vadis?, 1933
france:
jusqu'au bout
germane:
bis zum Ende

nefinita  

1.
Kiu ne estas finita, interalie ĉar la laboro estis interrompita pro la morto de la aŭtoro: „la nefinita simfonio“; li sidigis ŝin ĉe la tablo, sur kiu restis ankoraŭ la nefinita vespermanĝo [33]; BOT spadiko estas aparta simpla nefinita floraro (sen floro en la fino) [34].
2.  
MAT(arkaismo) PV =malfinia
Rim.: Vd rimarkon sub infinita.
beloruse:
1. няскончаны, незакончаны
ĉeĥe:
neukončený
france:
1. inachevé
germane:
ne~ita floraro: offener Blütenstand 1. unvollendet
hungare:
1. befejezetlen 2. végtelen
nederlande:
1. onvoltooid 2. oneindig
pole:
1. nieskończony 2. nieskończony
ruse:
1. незаконченный, незавершённый 2. бесконечный
slovake:
neskončený, neukončený

senfina  

1.  
Havanta neniun finon, en tempo aŭ spaco; senlima, senmezura: la eterna silento de tiuj senfinaj spacoj timigas min; la senfineco, la senfinaĵo; senĉesa bruo de radoj simile al senfina tondro Marta ; ilia lando pleniĝis de arĝento kaj oro, kaj senfinaj estas iliaj trezoroj [35]; senfinaj kombinoj [36]. VD:eterna
2.
Tede, supermezure longa: li faras tiam senfinajn predikojn; ni ne devu sur ĉiu paŝo donadi senfinajn klarigoin Homaranismo .
3.
TEK Kies unu ekstremaĵo estas alligita al la alia, tiel ke la tuto formas flekseblan cirklon: senfina ĉeno, rimeno.
beloruse:
бясконцы
ĉeĥe:
nekonečný, neskonalý
france:
infini, sans fin
germane:
unendlich, endlos
hungare:
1. végtelen 2. véget nem érő 3. végtelenített
indonezie:
abadi, kekal
nederlande:
eindeloos, oneindig
pole:
bezgraniczny
ruse:
бесконечный
slovake:
nekonečný
ukraine:
безкінечний

finfine

Post interaĵoj, baroj aŭ longa atendo, trankvilige: mi devis serĉi tiun ĉi lokon ... finfine mi retrovis la rojeton [37]; mi laboris kiel gazetportisto, ĝardena kaj mueleja laboristo, purigisto kaj domzorgisto, sed finfine mi trovis agrablan laboron en bibliotekoj [38].
37. L. Karpunina: La linko, Monato, jaro 2002a, numero 10a, p. 28a
38. A. Rantanen: -, Monato, jaro 2002a, numero 12a, p. 6a
ĉeĥe:
koncem, konečně, nakonec, závěrem
france:
en définitive, en fin de compte, enfin !
germane:
schlussendlich, schließlich
hispane:
finalmente, al fin y al cabo
hungare:
végre, végre valahára
indonezie:
akhirnya
nederlande:
eindelijk
pole:
ostatecznie, wreszcie
ruse:
в конце концов
slovake:
konečne

finofara  

Lasta, definitiva, pereiga: doni la finofaran baton (al iu, t.e. mortigi, reale aŭ metafore) Prv . VD:decida
beloruse:
канчатковы
ĉeĥe:
závěrečný (úder| rozhodnutí)
france:
final (définitif), ultime (définitif) doni la ~ofaran baton: donner le coup de grâce
germane:
endgültig, entscheidend doni la ~ofaran baton: (jemandem) den Rest geben, den letzten Schlag versetzen
hungare:
végső, befejező, végzetes doni la ~ofaran baton: megadja a kegyelemdöfést
indonezie:
final
nederlande:
definitief, ultiem doni la ~ofaran baton: de genadeslag geven
pole:
ukończony
ruse:
окончательный (удар и т.п.), заключительный
slovake:
ukončujúci, záverečný

administraj notoj

pri ~i 2.:
Ne troviĝis la fonto de du Z-aj citaĵoj. En iu letero Z-a
    aperas ~i gimnazion [WD]
~i: Mankas verkindiko en fonto.
~a: Mankas verkindiko en fonto.
~igi: Mankas dua fontindiko.
el~i: Mankas dua fontindiko.
ĝis~e: Mankas dua fontindiko.
~ofara: Mankas dua fontindiko.