tradukoj: de en fr hu nl pt ru


Kunaĵo da vortoj prezentanta kompletan sencon:
simpla frazo
(konsistanta el ununura propozicio);
kompleksa frazo (plurpropozicia);
la lasta frazo de alineo;
tiu frazo estas tro longa kaj ne klara;
tiu vorto estas subjekto de la frazo;
indikativa, ordona, nega frazo.

afekto,
bombasto,
emfazo,
patoso
Nelonga kaj pli-malpli kompleta parto de muzika
temo,
melodio.

En programlingvo,
meznivela unuo de programteksto, prezentanta relative
aŭtonoman kaj kompletan informon:
deklaron de programa
objekto, ordonon aŭ
komandon, esprimon:
deklara, plenumebla, ordona, valorhava frazo.



Stilfiguro,
tropo indikanta ideon,
personon aŭ objekton ne rekte per la propra vorto, sed per
priskribo aŭ karakteriza detalo, ekzemple
„la reĝo de Olimpo“ anstataŭ
„Zeŭso“; „la Eterna Urbo“
anstataŭ „Romo“, „la aŭtoro de
ĉi tiuj linioj“
(anstataŭ „mi“ en aŭtora teksto):
sufiĉe da ĉirkaŭfrazoj!
[1];
la superstiĉa Anfisa sen ĉirkaŭfrazo
deklaris al sia ĉagrenita mastrino, ke tio estas sorĉo
[2].
eŭfemismo

moto
Vorto aŭ grupo da vortoj, rolantaj kiel unuo en frazo.

Funkcio de frazparto en la tuta frazo.
subjekto2,
predikato1,
objekto6,
komplemento1