*konsent/i PV

*konsenti  

1.  
(x)
Fine samopinii pri vereco, praveco aŭ taŭgeco de io; trovi aŭ konstati komunan manieron senti aŭ pensi pri io: konsenti ion; pri tio ĉiuj konsentis [1]; mi konsentas kun vi! [2]. ĉiuj homoj konsentas, ke du kaj du estas kvar; mi prenas kiel konsentite, ke la spaco estas senfina; se vi konsentos, ke mi sidu apud vi ĉe la tablo... [3]; ili konsentiĝis inter si ke ...uZ ; de ĉiuj konsentita veraĵo. VD:aprobi.
Rim.: Akordi esprimas naturan kutiman komunecon de opinioj; konsenti signifas saman komunecon, sed pri speciala punkto, kaj akirita nur post hezito aŭ diskutado.
2.  
(x)
Malrifuzi fari ion: vane vi tentas, mi ne konsentos PrV ; Moseo konsentis loĝi ĉe tiu homo [4]; la faraono konsentis sin submeti al kuracado [5]; ĉar ni zorgas pri la feliĉo de nia infano, ni konsentas doni ŝin al viB ; mi konsentus tian pagon, se oni akceptus min kune kun mia filinetoMarta ; ŝi senpripense konsentis la perfidan peton; „tiel estu“, konsentis li fine; li ne konsentas tro suferi pro siaj ideoj. VD:VD:akcepti3, cedi.
3.  
(tr)
Akcepti doni, volonte doni: konsenti donacon, petonZ , favoronZ al iu; konsenti prunton, krediton. VD:cedi, jesi.
angle:
1. admit (that), agree (with), approve (of), concur (with), consent, be in accord (with), be in harmony with, share common opinion with 2. accede to, acquiesce in, comply (fall in) with, permit 3. agree to, consent to
beloruse:
пагадзіцца, пагаджацца, згадзіцца, згаджацца
ĉeĥe:
odsouhlasit, přivolit, souhlasit, svolit, uvolit se
ĉine:
3. 答应
france:
être d'accord, consentir
germane:
1. zustimmen, der gleichen Meinung sein 2. einwilligen, zustimmen 3. bewilligen, gewähren, genehmigen
hispane:
1. estar de acuerdo 2. acceder 3. consentir
malaje:
3. izin
nederlande:
1. akkoord gaan 2. toestemmen 3. inwilligen
pole:
zgadzać się, podzielać to samo zdanie, przystać, przyzwalać
portugale:
concordar, consentir, estar de acordo, aceder, admitir, deferir, aquiescer, assentir, anuir, conceder, estar pelos autos
rumane:
consimţi, accepta, conveni
ruse:
согласиться, соглашаться
slovake:
dopustiť (niečo), pristať, privoliť, súhlasiť

konsento   Vikipedio

1.  
Akordo inter pluraj personoj aŭ aĵoj pri io: veraĵo akceptita de la universala konsento; tiuj ĉi horloĝoj iras tute regule kaj ĉiuj en preciza konsento FK . VD:paco.
2.
Volonta jeso pri deziro aŭ opinio de iu: silento estas konsentoPrV ; kontrakto supozas la konsenton de la du partioj; doni sian konsenton al edziĝo.
3.
Volonta malrifuzo: la konsento pri tiu privilegio estas tute provizora.
angle:
1. accord, approval, assent, concurrence 2. acquiesence, approval 3. acceptance
beloruse:
згода, угода
ĉeĥe:
dohoda, konsens, konsenzus, přivolení, souhlas, svolení
france:
accord, assentiment
germane:
1. Zustimmung, Konsens 2. Zustimmung, Einwilligung 3. Bewilligung, Gewährung, Genehmigung
hispane:
acuerdo, consentimiento
nederlande:
1. eensgezindheid 2. instemming 3. instemming
pole:
zgoda, porozumienie się, przyzwolenie , ugoda, umowa
rumane:
acord, consimțământ, contract
ruse:
согласие
slovake:
dohoda, konsenzus, súhlas

konsenta

Karakterizata per konsento: eĉ ses homoj ne havas hodiaŭ konsentan opinion pri tio; la nekonsentaj homaj preĝojZ ; konsente gesti (montri per gesto, ke oni konsentas).
beloruse:
згодны
ĉeĥe:
konsensní, souhlasný
france:
approbateur, consentant
germane:
zustimmend, beipflichtend
nederlande:
toestemmend, instemmend
pole:
zgodny
rumane:
conform
ruse:
согласный
slovake:
súhlasný

konsentebla

Karakterizas ion, kion oni povas facile kaj racie konsenti: la konkludo, ke tie agis spirito estas la sola konsentebla [6].
angle:
admissible, that one can agree with
beloruse:
прымальны
ĉeĥe:
v souhlase, vyhovující
france:
admissible
germane:
annehmbar
nederlande:
toelaatbaar (waarmee je kan instemmen), waarmee je kan instemmen
pole:
akceptowalny, bezkonfliktowy, dopuszczalny, układny, zgodny
rumane:
acceptabil, neconflictual, permisibil, politico
ruse:
с которым можно согласиться
slovake:
vyhovujúci

konsentema

Kiu facile konsentas, ne kontraŭas: ili dezirus, ke vi estu konsentema al ili [7].
7. trad. N. Vessella: La Sankta Kurano, 2006-
france:
approbateur (adj.), docile
pole:
pojednawczy, idący na ugodę
rumane:
conciliant, ajungând la o înțelegere

antaŭkonsenti  

Akcepti estontan sintenon, akordiĝi pri venonta afero: antaŭkonsentita dato [8]. VD:plani
8. A. Löwenstein: La ŝtona urbo, 1999
france:
convenir de
nederlande:
afspreken
pole:
uzgadniać
rumane:
conveni

forkonsenti

(tr)
(malofte)
Rezigni.
beloruse:
адмаўляцца, адмовіцца
germane:
hinnehmen
nederlande:
accepterenzich laten welgevallen, voor lief nemen, zich laten welgevallen
pole:
zrezygnować
rumane:
lepăda
ruse:
отказаться

interkonsenti

1.
(ntr)
Esti en akordo; akorde agi: perfide, sekrete interkonsentiZ .
2.  
(x)
Aranĝi kontrakton kun iu pri difinita punkto; interakcepti: ili interkonsentis la prezon, pri la prezo; interkonsentita signo VD:kondiĉa.
angle:
come to terms with, come to an understanding with
beloruse:
1. пагадзіцца, дамовіцца, паразумецца 2. узгадняць, узгадніць
ĉeĥe:
dohodnout se, domluvit se, umluvit se, uzavřít dohodu
france:
s'accorder pour
germane:
übereinstimmen, einer Meinung sein
hispane:
convenir, acordar, pactar
nederlande:
afspreken
pole:
godzić się, umawiać się
rumane:
primi, aranja
ruse:
1. договориться 2. согласовать
slovake:
dohovoriť (sa), zhodnúť sa

interkonsento   Vikipedio

Ago interkonsenti, rezulto de tiu ago: esti en interkonsento kun iuZ ; pli valoras interkonsento ol juĝa dokumento PrV .
ĉeĥe:
domluva, ujednání, vzájemná dohoda, úmluva
france:
accord
hispane:
acuerdo, pacto
nederlande:
instemming, overeenstemming
pole:
konsensus, porozumienie, ugoda
rumane:
acord, consens, consemnaţiune
slovake:
dohoda, dohovor, zhoda

malkonsentiZ  

1.  
(ntr)
Havi diferencajn, kontraŭajn opiniojn aŭ dezirojn: okazas ofte ke fratoj malkonsentas inter si; internacia malkonsento. VD:diskuto, konflikto.
2.  
(x)
Malakcepti, rifuzi proponon aŭ peton: li malkonsentis, ke oni lin esploru; ni esperas, ke ili ne malkonsentos, se mi hodiaŭ sciigos publike, ke...Z ; malkonsenti kun iu pri io. VD:ĉikani, kvereli, malpaci, procesi
angle:
1. disagree, disssent 2. deny, refuse
beloruse:
1. не згаджацца, не пагаджацца 2. адмаўляць, адмаўляцца, адхіляць, адрынаць, адкідаць
ĉeĥe:
nesouhlasit
france:
1. être en désaccord 2. refuser
germane:
1. nicht übereinstimmen, unterschiedlicher Meinung sein 2. ablehnen, zurückweisen
hispane:
1. estar en desacuerdo 2. rehusar, rechazar
nederlande:
1. het oneens zijn 2. weigeren
pole:
nie zgadzać się
rumane:
nu fi de acord
ruse:
1. быть не согласным, разойтись во мнениях 2. отказать
slovake:
nesúhlasiť, odmietnuť, oponovať

administraj notoj

~i: Mankas verkindiko en fonto.
~a: Mankas verkindiko en fonto.
for~i: Mankas dua fontindiko.
for~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
inter~i: Mankas verkindiko en fonto.
inter~o: Mankas verkindiko en fonto.
mal~i: Mankas verkindiko en fonto.