tradukoj: be cs de en es fr nl pl pt ru sk

*konjunkci/o PV

*konjunkcioTEZ Vikipedio

1.TEZ
GRA Senfleksia vorto uzata por kunigi du vortojn, du propoziciojn aŭ du frazojn, ekzemple: anstataŭ, aŭ, ĉar, ĉu, do, ja, kaj, ke, krom, kvankam, kvazaŭ, minus, nek, nu, ol, plus, por, se, sed, tamen.
Rim.: Kelkaj konjunkcioj devenas de la samnomaj prepozicioj: anstataŭ, krom, por.
2.TEZ
MATMatVort Logika operacio, kiu al du propozicioj asocias la propozicion, kiu estas vera, se kaj nur se ambaŭ estas veraj; rezulto de tiu operacio: la konjunkcion de P kaj Q oni foje signas per P∧Q (legu: po kaj kuo).

vertabelo de konjunkcio

Rim.: Pli esperanteca, tradicia kaj nemalkohera termino estas kajo. La uzo de la vorto konjunkcio por nomi nur unu ligilon1.b sekvas mistradicion latinidan, kaj estas logike difekta en lingvoj, kiuj per la sama nomo signas la pli ĝeneralan koncepton gramatikan (kaj Esperanto estas tia lingvo, ĉar la gramatika senco de la vorto konjunkcio estas por ĝi fundamenta ‐ dum la uzo por nomi logikan operacion, tute freŝdata: PIV1 ĝin ne konas). Ekz-e „kaj“, „aŭ“, „se“ estas konjunkcioj1 ‐ sed ial (kial?!) nur „kaj“ estas konjunkcio2. Kiel pruvis diskuto en soc.culture.esperanto, iuj latinidlingvaj esperantistoj efektive konfuzas la sencon fundamentan kun la speciala senco matematika. [S. Pokrovskij]

disiga konjunkcioTEZ

GRA Kunordiga konjunkcio, esprimanta tian rilaton inter la kunigataj partoj, ke eblas ilia disigo aŭ alternado; ekzemple aŭ...aŭ, jen...jen.

kontraŭmeta konjunkcioTEZ

GRA Kunordiga konjunkcio, interliganta tiajn partojn, kiuj aperas kiel kontraŭoj; ekzemple sed, tamen.

korelativaj konjunkcioj

GRA Paraj konjunkcioj; ekzemple ju ... des, nek ... nek.

kunordiga konjunkcio

GRA Konjunkcio, kiu kunigas samfunkciajn elementojn, ekzemple kaj, sed, aŭ kc.

subordiga konjunkcio, dependiga konjunkcioTEZ

GRA Konjunkcio, kiu dependigas unu propozicion de alia, ekzemple ke, kvankam, se, antaŭ ke, antaŭ ol, antaŭ kiam kc. SIN:subjunkcio

tradukoj

anglaj

~o 1.: conjunction; ~o 2.: conjunction; disiga ~o: disjunctive conjunction; kontraŭmeta ~o: adversative conjunction; korelativaj ~oj: adversative conjunction; kunordiga ~o: coordinating conjunction; subordiga ~o, : subordinating conjunction.

belorusaj

~o 1.: злучнік; ~o 2.: каньюнкцыя.

ĉeĥaj

~o: konjukce, spojka; subordiga ~o, : spojka podřadící.

francaj

~o 1.: conjonction; ~o 2.: conjonction, produit logique; kontraŭmeta ~o: conjonction d'opposition; korelativaj ~oj: conjonction corr�lative; kunordiga ~o: conjonction de coordination; subordiga ~o, : conjonction de subordination, subjonction.

germanaj

~o 1.: Konjunktion, Bindewort; ~o 2.: Konjunktion, logisches Produkt; kunordiga ~o: beiordnende Konjunktion, beiordnendes Bindewort; subordiga ~o, : unterordnende Konjunktion, unterordnendes Bindewort.

hispanaj

~o 1.: conjunción.

nederlandaj

~o 1.: voegwoord; kunordiga ~o: nevenschikkend voegwoord; subordiga ~o, : onderschikkend voegwoord.

polaj

~o 1.: spójnik; ~o 2.: koniunkcja, iloczyn logiczny.

portugalaj

~o 1.: conjunção.

rusaj

~o 1.: союз; ~o 2.: конъюнкция, операция И, логическое умножение; disiga ~o: разделительный союз; kontraŭmeta ~o: противительный союз; korelativaj ~oj: противительный союз; kunordiga ~o: сочинительный союз; subordiga ~o, : подчинительный союз.

slovakaj

~o: konjunkcia; kunordiga ~o: priraďovacia spojka; subordiga ~o, : spojka podraďovacia.

fontoj

~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
disiga ~o: Mankas dua fontindiko.
disiga ~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
kontraŭmeta ~o: Mankas dua fontindiko.
kontraŭmeta ~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
korelativaj ~oj: Mankas dua fontindiko.
korelativaj ~oj: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
kunordiga ~o: Mankas dua fontindiko.
kunordiga ~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
subordiga ~o, : Mankas dua fontindiko.
subordiga ~o, : Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.


[^Revo] [konjun.xml] [redakti...] [traduki...] [artikolversio: 1.31 2015/07/04 08:37:37 ]