tradukoj: bg br cs de el en es fr he hu id it ja ku la nl pl pt ru sk th tp tr vo zh

*hom/o PV

*homoTEZ Vikipedio

ZOO Genro el familio homedoj (Homo), el kiu plu nur vivas la specio Homo sapiens, plej evoluinta vivaĵo de la tero, karakterizata per vertikala teniĝo, racia inteligenteco kaj parolkapablo: homoj ne ĉiam racie agas; ĉiu homo amas sin mem [1]; la homoj ne komprenas unu la alian kaj tial ili tenas sin fremde unu kontraŭ la alia[2]; la pronomon "li" ni povas uzi por homo en ĉiu okazo, kiam la sekso estas por ni indiferantaLR. VD:viroVD:antropologio, arto, historio, medicino, menso, religio, scienco 2, socio 1, teĥniko

homa

De homo: la homa parolo; homaj kadavroj; faritaĵo de homaj manoj [3]; la nehomaj krioj de lia edzino [4].

homaroTEZ Vikipedio

La tuta homa gento: grandegan signifon havus por la homaro la enkonduko de unu komune akceptita lingvo [5].
PRT:socio

homaranismoTEZ Vikipedio

ESP Doktrino postulanta, ke ĉiu rigardu kaj amu ĉiulandajn homojn kiel siajn fratojn.

homeco

1.
La eco esti homo, aparteni al la homa gento, uleco: depost la momento, en kiu mi perdis la kredon pri mia homeco, miaj suferoj finiĝis Marta; en sia demando la legantino mencias (ne)homecon de la aganto [6]; KRI la homeco kaj la dieco de Jesuo Kristo.
2.
La supozataj trajtoj de „nedifektita“ homa naturo (kompatemo, helpemo, bonfaremo): Vi pensas, ke la skito la barbara Aŭskultos tiun voĉon de la vero Kaj de l' homeco, kiun ne aŭskultis La grek' Atreo? [7]; kiel migranta, senhejma apostolo de libero kaj homeco mi montrus al ili la gvidstelon [8].

homeca

1.
Rilata al homeco1: la malĝojiga, la lamentinda, sed tute homeca afero estas, ke tiuj, kiuj ĵus hieraŭ mem estis la persekutatoj, nun estas la plej kruelaj persekutantoj [9]
2.
Rilata al homeco2: ni volas kulturi ĉe niaj membroj „fortikan senton de homeca solidaro“ [10]; tiuj, kiuj laboras, estas tre helpopretaj kaj homecaj [11]

homidoTEZ

Ido de homo: ho, rememoru, kia estas la daŭro de mia vivo, por kia vantaĵo Vi kreis ĉiujn homidojn [12]. SIN:infano

hominoZTEZ

Ina homo. SIN:virino

ĉiuhomaTEZ

=universala

malhoma, nehomaTEZ

Ne homaspekta, ne inda je homo: tro kruela, tro mizera, tro terura...: li komencis ripeti per raŭka, nehoma voĉo: mi kredas, mi kredas [13]; la komunumo ... malhome supervivis meze de la polucio kaj de la mizero [14].

multhoma, multehoma, homplena

Enhavanta multajn homojn; loĝata de multaj homoj: homplena strato; multhoma lando; li ekrigardis tra la vitro sur la multehoman kaj multemovan straton Marta.

kavernhomo

PRA Prahomo, kiu loĝis en kavernoj.

Rim.: Prahistorio unue imagis, ke iuj prahomoj loĝis en kavernoj, ĉar ili tie lasis pentraĵojn. Tiu nocio ne plu validas. [ĵv, 2005-08-26]

komunhoma, komunehoma

Interesanta ĉiujn homojn: ĉiu societo aŭ kongreso aparte decidu ion tian, kio alproksimigus la grandan komunehoman celon almenaŭ je unu paŝo EE.

naturhomo

Homo vivanta en natura kondiĉo, sen luksaĵoj de civilizo, kun nur elementaj rimedoj: Rembrandt ... faris akvaforton pri Adamo kaj Eva, kaj li prezentas ilin kiel bestecajn, simisimilajn naturhomojn [15].

neĝhomo, neĝviro Vikipedio

Skulptita figuro simila al homo farita el neĝo.

pajlohomoTEZ Vikipedio

(frazaĵo) Homo, kiu nur ŝajne funkcias, malantaŭ kiu reale decidas aliaj homoj kaŝataj: hodiaŭaj studoj tamen pruvas, ke li estis nura pajlohomo: la vera «Ido» estis unu el la sekretarioj mem de la Komitato, nome Louis Couturat [16]. temas pri piramideta strukturo kun pluraj pajlohomoj, ... surscenigantaj simplan farson [17].

prahomoTEZ Vikipedio

PRA Iu el la diversaj prahistoriaj, tre antikvaj homoj, ankaŭ tiuj, kiuj rase malsimilas al nuntempuloj: laŭ via logiko, vortoj ne estas utilaj, ĉar prahomoj fartis bone sene [18].

senhoma

Kie homoj ne estas, nevizitata, neloĝata: la vojo inter la ĝardenoj estas senhoma [19].

senhomejo

GEOG Loko, regiono, kie neniu homo vivas konstante: la arbaraj senhomejoj de la interna Afriko [20]; li alvenis la regionon de la kristanoj trans la senhomejo, tra kiu laŭ homa memoro neniu andaluza armeo pasis [21].

senhomigiTEZ

(tr)
Senigi je loĝantoj: pesto kaj milito senhomigis la tutan landon. VD:dezertigi

superhomo Vikipedio

FIL Imago de nova homtipo, havanta eksterordinare superajn kvalitojn.
Rim.: La nocio venas de Henricus Müller kaj estis uzata poste de Herder, Goethe kaj Nietzsche. La nazioj misuzis la nocion por sia ideologio.

superhoma

Superanta la kapablojn de normala homo: la dioj donis al li superhoman memoron kaj la miraklan penetreman okulon [22].

homamaTEZ

Zorganta pri la feliĉo de l' homoj. VD:humana

homevitulo

Homo, kiu malŝatas kaj evitas aliajn homojn.

tradukoj

anglaj

~o: man; neĝ~o, : snowman. ~oj: people.

bretonaj

~o: den, mab-den; ~a: -den, denel; ~aro: denelezh; ~ido: bugel; ~ino: maouez; mult~a, , : poblek; sen~a: didud; sen~igi: didudañ; super~o: dreistden; super~a: dreistdenel; ~ama: dengarour; ~evitulo: dengasaour. ~oj: tud.

bulgaraj

neĝ~o, : снежен човек.

ĉeĥaj

~o: člověk, nezlob se společenská hra, člov�›če; ~a: lidský; ~aro: lidstvo; ~aranismo: kosmopolitizmus, sv�›toobčanství; ~eco: lidskost, lidství; ~ido: descendent, dít�›, potomek; ~ino: žena, ženská; kavern~o: troglodyt, člov�›k jeskynní; komun~a, : společný všem lidem, všelidský; pajlo~o: loutka, nastrčený funkcionář, slam�›ný panák; pra~o: pračlov�›k; sen~a: liduprázdný; sen~igi: uprázdnit, zbavit obyvatel; super~o: nadčlov�›k; super~a: nadlidský; ~ama: lidumilný, milující lidi, přátelský; ~evitulo: mizantrop, samotář.

ĉinaj

~o: 人 [rén]; ~aro: 人类, tr. 人類 [rénlèi].

francaj

~o: être humain, homme, humain; ~a: humain; ~aro: genre humain, humanité; ~aranismo: homaranisme; ~ido: enfant, fils d'homme; ~ino: femme; ĉiu~a: universel; mal~a, : inhumain; mult~a, , : animé, populeux; kavern~o: homme des cavernes; komun~a, : d'intérêt général; natur~o: homme primitif; neĝ~o, : bonhomme de neige; pajlo~o: homme de paille; pra~o: homme préhistorique; sen~a: désert, désertique, inhabité, inoccupé, vide; sen~ejo: désert (lieu inhabité); sen~igi: dépeupler, vider; super~o: surhomme; super~a: surhumain; ~ama: philanthrope; ~evitulo: misanthrope. ~oj: gens; ne~aj: inhumain.

germanaj

~o: Mensch; ~a: menschlich; ~aro: Menschheit; ~aranismo: Humanismus; ~eco 1.: Menschsein; ~eco 2.: Menschlichkeit; ~eca 2.: menschlich; ~ido: Menschenkind, Kind; ~ino: Frau; ĉiu~a: gemein; mal~a, : unmenschlich; kavern~o: Höhlenmensch; neĝ~o, : Schneemann; pajlo~o: Strohmann; pra~o: Vormensch, Urmensch; sen~a: menschenleer; sen~ejo: Einöde; sen~igi: entvölkern; super~o: Übermensch; super~a: übermenschlich. ~oj: Leute.

grekaj

~o: άνθρωπος; ~a: ανθρώπινος; ~aro: ανθρωπότητα; ~ino: γυναίκα; ĉiu~a: παγκόσμιος; ~evitulo: μισάνθρωπος.

hebreaj

~o: אדם, בן אדם, בן אנוש; ~a: אנושי; ~aro: האנושות; ~ino: בת אנוש; super~a: על-אנושי; ~ama: אוהב בריות; ~evitulo: שונא אדם.

hispanaj

~o: hombre, humano; ~a: humano; ~aro: humanidad; kavern~o: cavernícola; sen~a: deshabitado; sen~igi: deshabitar; ~ama: filántropo; ~evitulo: misántropo. ~oj: gente.

hungaraj

~o: ember; ~a: emberi; ~aro: emberiség; ~aranismo: homaranizmus; ~ido: emberfia; ~ino: asszony; ĉiu~a: emberi (egyetemes); mult~a, , : népes, zsúfolt; kavern~o: barlanglakó; komun~a, : közös emberi, általános emberi; sen~a: néptelen, kihalt, lakatlan; sen~igi: elnéptelenít; super~o: übermensch, felsőbbrendű ember; super~a: emberfeletti; ~ama: emberszerető; ~evitulo: emberkerülő. ~oj: az emberek.

indoneziaj

~o: manusia; ~aro: umat manusia; ~aranismo: humanisme; ~eco 2.: [manusia] kemanusiaan; ~eca 2.: manusiawi; ~ido: anak-anak, anak manusia; ~ino: perempuan, wanita; ĉiu~a: universal; kavern~o: manusia gua; neĝ~o, : manusia salju; pra~o: manusia purba; super~o: manusia super; super~a: supernatural.

italaj

~o: uomo; ~a: umano; ~aro: genere umano, umanità (genere umano); ~aranismo: homanarismo; ~ido: bambino (zool.); ~ino: donna (zool.); ĉiu~a: universale (per tutti); mult~a, , : popolato, popoloso; kavern~o: uomo delle caverne, cavernicolo; neĝ~o, : pupazzo di neve; pajlo~o: uomo di paglia; pra~o: uomo preistorico; sen~a: deserto (agg. - disabitato), disabitato; sen~ejo: deserto (sost. - luogo disabitato), desolazione (sost. - luogo disabitato); sen~igi: spopolare; super~o: superuomo; super~a: sovrumano (agg.); ~ama: filantropico; ~evitulo: misantropo. ~oj: gente.

japanaj

~o: 人 [ひと].

kurdaj

~a: mirov.

latina/sciencaj

~o : Homo; ~o : Homo sapiens.

nederlandaj

~o: mens; ~a: menselijk; ~aro: mensheid; ~ido: mensenkind; ~ino: vrouw; mult~a, , : dichtbevolkt; kavern~o: holbewoner; sen~a: onbewoond, onbemand; sen~igi: uitroeien, ontvolken; super~o: übermensch, superman; ~ama: menslievend; ~evitulo: misantroop.

polaj

~o: człowiek; ~a: człowieczy, ludzki; ~aro: ludzkość; ~aranismo: hilelism; ~ido: dziecko; ~ino: kobieta; ĉiu~a: ogólnoludzki; mult~a, , : ludny, pełen ludzi; kavern~o: jaskiniowiec; komun~a, : wspólny wszystkim ludziom, ogólnoludzki; pajlo~o: pozorant, przykrywka; pra~o: praczłowiek, człowiek pierwotny; sen~a: bezludny; sen~ejo: bezludzie, odludzie; sen~igi: eksterminować, wyludnić; super~o: nadczłowiek, superman; super~a: nadludzki; ~evitulo: mizantrop, odludek. ~oj: ludzie.

portugalaj

~o: homem; ~a: humano; ~aro: humanidade; ~ino: mulher; ĉiu~a: universal; kavern~o: homem das cavernas; ~evitulo: misantropo.

rusaj

~o: человек; ~a: человеческий; ~aro: человечество; ~aranismo: хомаранизм, гиллелизм; ~eco 1.: человечность, человечество (как качество), одушевлённость (грам.); ~eco 2.: человечность; ~eca 1.: человеческий; ~eca 2.: человечный; ~ido: ребёнок; ~ino: женщина; ĉiu~a: общечеловеческий; mult~a, , : многолюдный; kavern~o: троглодит, пещерный человек; komun~a, : общечеловеческий; pra~o: древний человек, доисторический человек; sen~a: безлюдный; sen~igi: обезлюдить; super~o: сверхчеловек, супермен; super~a: сверхчеловеческий; ~ama: человеколюбивый; ~evitulo: нелюдим, бирюк, мизантроп. ne~aj: нечеловеческий.

slovakaj

~o: človek, nehnevaj sa (hra), človeče; ~a: ľudský; ~aro: ľudstvo; ~aranismo: humanizmus, svetoobčianstvo; ~eco: ľudskosť; ~ido: dieťa, mláďa, potomok; ~ino: žena, ženská; kavern~o: pračlovek; kavern~o: jaskynný človek; komun~a, : všeľudský; pajlo~o: panák, strašiak; pra~o: pračlovek; sen~a: neobývaný, pustý, ľudoprázdny; sen~igi: evakuovať, vyprázdniť (od ľudí), vyľudniť; super~o: nadčlovek; super~a: nadľudský; ~ama: milujúci ľudí; ~evitulo: samotár. ~oj: ľudia.

tajaj

~o : คน, มนุษย์.

tokiponaj

~o: jan; ~a: jan.

turkaj

~a: insan, insan oğlu; ~aro: insanlık; ~ido: insan oğlu; ~ino: kadın; ĉiu~a: evrensel; kavern~o: mağara adamı; pra~o: tarihöncesi insanı; super~a: insanüstü; ~ama: insansever; ~evitulo: insandan kaçar, mizantrop.

volapukaj

~o: men; ~a: menik; ~aro: menad.

fontoj

1. L. L. Zamenhof: Fundamento de Esperanto, Ekzercaro, § 18
2. Zamenhof: El la unua libro de la lingvo Esperanto.
3. trad. L. L. Zamenhof: La Malnova Testamento, Psalmaro 135:15
4. B. Prus, trad. Kazimierz Bein: La Faraono, vol. 1, ĉapitro 12a
5. Ludoviko Lazaro Zamenhof: Fundamenta Krestomatio de la lingvo Esperanto, 6, artikoloj pri esperanto, el la unua libro de la lingvo esperanto
6. S. Pokrovskij: Ĉu «de» aŭ «per»?, La Ondo de Esperanto, 1999:5 (55)
7. Goeto, tr. Zamenhof: Ifigenio en Taŭrido, 5:3
8. Stellan Engholm: Vivo vokas
9. B. Traven, tr. Hans-Georg Kaiser: La Mortula ŝipo, Ĉap. 17a
10. Lanti: Neŭtralismo ― Neŭtraluloj
11. Björn Erik Höijer: Ankoraŭ iom da hela temp, Vespera ruĝo anoncas ventegon. Inko Tyresö, 2001
12. trad. L. L. Zamenhof: La Malnova Testamento, Psalmaro 89:47
13. H. Sienkewicz, trad. L. Zamenhof: Quo vadis?, 1933
14. S. Larbar: Karuseloj, 1987
15. S. Aarse: Spinoza, la filozofo de la homa feliĉo, Sennacieca Revuo, 1970 (98), p. 28a-44a
16. T. Carlevaro: Mondlingvaj akademioj, [vidita je 2006-06-08]
17. J. Camacho: La liturgio de l' foiro, 1999-03
18. J. Cook: Re: Demando por ĉiuj..., soc.culture.esperanto, 1997-05-27
19. Mihail Bulgakov, trad. Sergio Pokrovskij: La majstro kaj Margarita, ĉapitro 26a, p. 273a
20. H. C. Andersen, trad. L. L. Zamenhof: Fabeloj, vol. 3, Ŝtono de la saĝuloj
21. F. G. Bengtsson, trad. B. Nilsson: Orm la Ruĝa, 1989
22. B. Prus, trad. Kazimierz Bein: La Faraono, vol. 2, ĉapitro 2a

~aranismo: Mankas dua fontindiko.
~aranismo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~ino: Mankas verkindiko en fonto.
ĉiu~a: Mankas dua fontindiko.
ĉiu~a: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
kavern~o: Mankas dua fontindiko.
kavern~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
neĝ~o, : Mankas dua fontindiko.
neĝ~o, : Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
sen~igi: Mankas dua fontindiko.
sen~igi: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
super~o: Mankas dua fontindiko.
super~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~ama: Mankas dua fontindiko.
~ama: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~evitulo: Mankas dua fontindiko.
~evitulo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.


[^Revo] [hom.xml] [redakti...] [traduki...] [artikolversio: 1.56 2016/01/21 08:10:14 ]