tradukoj: be ca de en es fr hu nl pl ru sk sv

^*art/o

^*arto

Tuto de scioj kaj reguloj akirita per studo, uzebla por iuj rezultoj: medicino, diplomatio, pedagogio, konstruado estas artoj; laŭ ĉiuj leĝoj de la arto [1]; al la fiŝo ne instruu naĝarton [2]; ne malmultaj el tiuj, kiuj praktikis magiajn artojn, alportis amase siajn librojn, kaj bruligis ilin [3].

a)

belarto la arto estas imito, sed ne simpla kopio de la naturo; ŝi multe interparolis kun la patro pri sociaj demandoj, pri arto, literaturo kaj aliaj aferoj [4].

b)

Homa kreokapablo kontraste al la okazaĵoj de la naturo: tiu haveno estas kreita de naturo kaj aranĝita de arto.

metio, teĥnikokapablo, talento

arta

Koncernanta arton¹: same kiel pri la poezio, la budapeŝta skolo multon kontribuis al arta maturiĝo de la esperanta romano [5].

a)

belarta kia brila, arta enhavo [6].

b)

artefarita girlandoj da artaj rozoj [7]. ĉe la arta lumo; arte daŭrigata juneco; arta lingvo.

artaĵo

Io farita laŭ la reguloj de iu arto: jen manĝo, kiun mi nomas artaĵo [8].

a)

belartaĵo dumvoje ŝi ligis bukedon el kampaj floroj ... kaj sub ŝiaj manoj aperis artaĵo de neordinara beleco [9].

b)

artefaritaĵo artaĵa hararo.

artismo

Forta kapablo aŭ sento pri la beleco: ekzistas artismo, forto potenca, kompleta, konsistanta el natura talento disvolvita ĝis la plej lastaj limoj, regule perfektigita, kaj el fundamenta, vasta scienco [10].

artisto

Tiu, kiu praktikas arton, precipe belarton: artistoj ludas koncertojn, oni donas spektaklojn [11].

artefarita

Farita per homa arto, ne kreita de la naturo: artefarita lago [12].

artefaritaĵo

Faraĵo aŭ efiko de homa agado: kompreni la grandan rolon, kiun ludas la tekniko, la artefaritaĵo en la evoluo de l' homaro [13]. artaĵo ^1.b

belarta

Konforma al la reguloj de belarto, de ĝi produktita aŭ al ĝi rilata: belartaj konkursoj.

belarto

Ĉiu el la artoj¹, kiuj celas belon: arkitekturo, beletro, muziko, skulptarto, pentrarto...: li estas ĝuste nun plene okupita per interesa verko Pri la belartoj [14].

belartaĵo

Belarta verko. artaĵo ^1.a

dancarto

Korpa belarto de ritma sinmovo, ordinare laŭmuzika: sklavigitaj nigruloj kreis por supervivi originalan dancarton kaj muzikon [15].

desegnarto

Grafika belarto produktanta bildojn per strekoj.

dramarto

teatro la historio de la esperanta dramarto [16].

fotarto

fotografarto semajnaj gazetoj kun alloga eksteraĵo de multkolora romantiko aŭ impona fotarto [17].

juvelarto

Belarto pri planado kaj farado de juveloj el metalo, gemoj kaj aliaj materialoj.

kantarto

Belarto de voĉa muzikado: iliaj voĉaj organoj tute ne montris ian grandan antaŭkapablon por la kantarto [18].

kinarto

kino mi ĉi tie proponis kreadon de dissendo-listo por la kinarto [19].

konstruarto

arkitekturo mi kreos novan konstruarton, mi donos la ideon por konstruaĵo, kiu estos tute konforma al la klimato kaj materialo de la lando [20].

kuirarto

Arto prepari manĝaĵojn per kuirado, kaj ankaŭ per aliaj procedoj, tranĉo, spicado kaj ceteraj: instruatas plej diversaj fakoj ...: lingvoj, leĝo, kuirarto, teksado, kudrado [21].

kuracarto

Arto resanigi, praktika parto de medicino: unu el vi ... estas ja lerta pri la kuracarto [22].

memorarto

Arto helpi kaj plibonigi la memorkapablon.

ornamarto

Iu el la belartoj, kiuj produktas aŭ ornamas aĵojn por hejmo aŭ ĉiutaga uzo: ceramiko, teksarto, miniaturo...

parolarto

retoriko la celo de la Oratora Konkurso de UEA estas evoluigi la Esperantlingvan parolarton [23].

pentrarto

Grafika belarto produktanta bildojn per koloriloj: sur la monumento troviĝas ... ankaŭ tri figuroj: la Skulpturo, la Pentrarto kaj la Arĥitekturo [24].

rajdarto

Arto sursidi ĉevalon aŭ alian rajdobeston kaj ĝin gvidi: por restarigi la tradicion de la araba nacio pri lerto en rajdarto, li aparte fondis rajdartan klubon [25].

skulptarto

Plastika belarto produktanta bareliefajn, mez-reliefajn aŭ plen-reliefajn verkojn: ŝi elektis iun – sandalfariston, kiu estis ne nur ne reĝo; ne nur nenion sciis pri la skulptarto, sed li \ estis ankaŭ mallaborema, pezmoviĝa, stulta homo [26].

sorĉarto

Praktika parto de magio uzanta sorĉojn, objektojn, ritojn: ŝi sciis la sorĉarton kaj faris venenan kombilon [27].