suveren/o Z PV

suvereno   Vikipedio

JURPOL Tiu, kiu en regno havas la plej superan povon kaj sendependa potenco, dio en teokratio, la monarko en monarkio, la popolo en respubliko: la suvereno de Rusio; en demokratio, la popolo mem estas la suvereno.
angle:
sovereign
beloruse:
сувэрэн
ĉeĥe:
panovník, suverén, vladař, vládce
france:
souverain (subst.)
germane:
Machthaber, Herrscher, Souverän, Landesherr
hispane:
soberano
hungare:
legfőbb hatalom, népfelség, egyeduralkodó
itale:
sovrano (sost.)
nederlande:
soeverein
ruse:
суверен, высшая власть
slovake:
panovník, samovládca, suverén

suverena Vikipedio

Plejpotenca, sendependa kaj senkontrola: suverena decido; suverena ŝtato.
angle:
sovereign
beloruse:
сувэрэнны
ĉeĥe:
nezávislý, suverénní
france:
souverain (adj.)
germane:
souverän
hispane:
soberano, -a
hungare:
szuverén, független
itale:
sovrano (agg.)
nederlande:
soeverein, almachtig, oppermachtig
ruse:
суверенный
slovake:
suverénny

suvereneco   Vikipedio

JURPOL Jure difinita sendependeco de regno aŭ persono en ĝiaj eksteraj rilatoj: la regna suvereneco estas preteksto por protekti la ŝtatajn krimojn.
angle:
sovereignty
ĉeĥe:
suverenita, suverénnost, svrchovanost
france:
souveraineté
hispane:
soberanía
itale:
sovranità
slovake:
suverenita

administraj notoj