^*afer/o ^UV

1.

Okupo, laboro aŭ tasko kiun oni faras aŭ intencas fari: en tiu ĉi lernejo la infanoj estas edukataj tre bone, ĉar la lernejestro sin okupas je sia afero kun amo [1]; li forveturis por unu tago pro tre grava afero [2]; la obeado al la personaj gustoj en tiel komuna afero, kiel la nia, estas tre malutila[3]; Olga preparas teon, rapidante ĝis lia alveno fini siajn mastrumaferojn ^Metrop ; [li] tute ne atendis subite fariĝi posedanto de tiaj riĉaĵoj, neniam antaŭe pripensinte la monaferojn de sia mortinta patro [4]; la afero ne urĝas ^PrV ; faru vian aferon, Dio zorgos ceteron ^PrV ; aranĝi la aferon [5]; nun transiru ni al la afero (al la diskutata temo) [6]; al la afero! ^PrV pri kio estas la afero ^PrV ? okupu vin pri viaj aferoj, sed ne pri la miaj (ne enmiksiĝu) [7]; estas lia afero (tio koncernas lin) skribi al lia patro; min ne tuŝas la afero, mi staras ekstere ^PrV ; saĝa tenas aferon, malsaĝa esperon ^PrV .

2.

Socia interago:

a)

Io koncernanta publikajn interesojn: la sorto de la slovena minoritato en la suda provinco de Aŭstrio, Karintio […] tio estas ekskluzive ŝtata afero [8]; ministro pri internaj aferoj [9]; la sveda ministro pri eksterlandaj aferoj [10]; mi formetas de mi ĉian oficialan rolon en nia afero [11]; oni ĵus strangolis en Konstantinopolo du vezirojn de la benko […], kies ofico estis juĝi pri diversaj ŝtataferoj [12];

b)

Io koncernanta privatulojn aŭ publikajn personojn, aparte traktata de oficialaj instancoj aŭ gazetaro; precipe juĝafero: defendu aferon de vidvino [13]; se saĝa homo havas juĝan aferon kun homo malsaĝa, tiam, ĉu li koleras, ĉu li ridas, li ne havas trankvilon. [14]; David […] ne forkliniĝis de ĉio, kion la Eternulo ordonis al li, krom la afero kun Urija, la Ĥetido [15]; [se] metiistoj havas plendaferon kontraŭ iu, la juĝejoj estas je ilia dispono [16]; mia ĉefo, foje faris konsiderindan eraron, sufiĉe seriozkonsekvencan por ke la afero venu antaŭ tribunalon [17]; mi legas ĵurnalojn [ĉar] mi trovas en ili ekscitajn aferojn [18]; la ideo esti implikita en murdoafero ŝin ektimigis [19]; sesono de la historio pritraktas la „aferon Lapenna“ [20]; formeti la aferon en la keston de forgeso ^PrV .

c)

Komerco, negoco aŭ rilata interago: kelkajn vortojn pri aferoj negocaj, dum ni estas ankoraŭ ĉe la matenmanĝo [21]; dank’ al potencaj mondumrilatoj, kiujn liaj bankaferoj al li altiris […] [22]; kio nepras por daŭrigi sportajn negocaferojn [23]? lingvoj uzeblaj en doganaferoj [24]; negocaj aferoj estas severaj ^PrV ; amikeco aparte, afero aparte ^PrV ; tago festa, for aferoj ^PrV .

3.

(figure) Io estanta en la mondo, konkreta aŭ abstrakta objekto, cirkonstanco, fenomeno: eĉ la plej nekredeblajn aferojn […] li tuj kredas [25]. lerni kaj fari diversajn aferojn [26]; la tiel nomata civilizo estas malbenita fuŝafero [27]; li bone konas tion, pri kio li parolas, ke la afero estas al li plene klara [28]; vi rakontas interesajn aferojn [29]; mi povas montri al vi kelkajn geografiajn kartojn kaj aliajn interesajn aferojn [30]; li volos scii, […] pri kiaj aferoj ni parolas [31]; oni parolas pri pseŭdosciencaj aferoj [32]; de la teoria vidpunkto la duelo estas sensencaĵo, sed de la praktika vidpunkto – tio estas alia afero [33]; paroloj kaj faroj estas malsamaj aferoj ^PrV ; ne juĝu pri afero laŭ ĝia ekstero ^PrV ; sen povo kolero estas ridinda afero ^PrV . aĵo, temo

Rilata al afero:

:

bestaj radikoj kaj multaj aferaj radikoj signifas en verba formo „agi kiel tia besto aŭ afero“ [34].

2.c:

ĉe sociaj kaj aferaj kunvenoj kutime kaj laŭmore estas saluti kaj adiaŭi ĉiun personon individue, per manpremo [35]; retpoŝto estas tre efika en persona kaj afera korespondado [36].

Havanta aŭ afektanta seriozecon aŭ alian econ, necesan por pritrakti gravajn aferojn: ŝi paŝis al sia tabureto kaj sidiĝante demandis per afereca tono [37]; fakte temas pri preskaŭ scienca faklibro en tre sobra afereca kaj preskaŭ senriproĉa lingvaĵo [38]. disciplina, gravmiena, serioza

Inklina okupiĝi pri siaj aferoj; tre okupita de ili, aŭ ŝajniganta sin tia: antaŭe iras du aferemaj homoj kaj petas kamaradojn gejunulojn iome doni vojon [39]; tio ŝajnas stranga, ke en aferema kaj agema Usono ekzistas tiuj personoj [40].

Profesiulo pri aferoj^2.c: lastatempe mi estis laborinta pli forte ol iu ajn el tiuj aferistoj, kies sorton mi tiom arde volis eviti [41]; Hadda estis ne nur teatrogeniulo, li estis ankaŭ ruza aferisto, scianta kiom valoras bona organizado [42]; mi metis ĉion en aferistan tekon [43]. komercisto, negocistoentreprenisto

Ama kaj seksa interrilato: kiam iu mortis en suspektaj cirkonstancoj, ni sisteme informiĝas pri la amaferoj [44]; viaj amoraferoj tute ne interesas min [45]; rokmuzikisto enplektita en seksafero [46]; mia amafero intertempe perdis multe el sia ekzalta etoso [47]; [ili] moraladmone pritraktas junajn virojn indiferentajn al amaferoj kaj edziĝo [48].

La plej grava afero en iu tasko, entrepreno, celado: en ĉi tiu festo la sanktigado efektive estas nur la flanka afero, la ĉefafero estas manĝi kaj trinki, muziko kaj danco [49]; ne sufiĉas la pinĉilo, medikamento kaj bandaĝo, la ĉefafero estas la animo de la helpo, kiu estas […] pli saniga ol la sanigiloj [50]. ĉefaĵo, plejgravaĵo, precipaĵo, kvintesenco¹, prioritato¹

Malmorala okupo, plano, interago: li sisteme planadis la fiaferon dum naŭ jaroj [51]; venĝoj kaj forigo de tiuj, kiuj tro scias pri diversaj fiaferoj, kialas por dungi murdiston [52]; oni ironias pri afabla konduto de la ekstremistoj, kiuj tute malaktivis dum la novjaraj festoj, kaj revenis al siaj fiaferoj tuj post la dusemajna feriado [53]. fifaro, malbonago, misago

Tio, kio estas diskutata antaŭ juristo: Honkongo ĝuas altan memstarecon en administracio, leĝfarado kaj en juĝaferoj [54]; mi ne havas sufiĉan monon por gajni juĝaferon se direktoro K. atakas min pro kalumnio [55]; (figure) Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon [56].

(frazaĵo) Pro negoco, juĝafero aŭ alia socia neceso rilati kun: tiam la rabistoj komprenis, ke ili havas aferon kun sekreta sorĉa forto, kaj kun timego ili forkuris [57]; ĉu ni povis scii, kun kiu kaj kio ni havos aferon? [58].