tradukoj: be de en hu nl pt ru

¹nod/o

nodo

1.

Streĉa kunliganta interplektaĵo; ligotubero. maŝo.

2.

(figure) Ligilo: nodoj de amikeco.

3.

Kruciĝejo: nodo de valoj kaj montoj^B; Sirio estas nodo de gravaj komunikvojoj.

4.

(figure) Centro, plej grava punkto: oni fine malkovris la nodon de la intrigo.

5.

Rapidomezuro, nombro de marmejloj trairitaj dum 1 horo (1 nodo = 1,85km/h): la ŝipo iras je 8 nodoj.

ennodiĝo

Komenco, deirpunkto de intrigo: post longa enkonduko, en la 3a ĉapitro finfine ni alvenas al la ennodiĝo de la ĉefintrigo; la mito pri la pomo de malkonkordo prezentas la ennodiĝon de la tuta Troja ciklo.

elnodiĝo

1.

Finiĝo de intrigo de drama aŭ beletra verko, en kiu decidiĝas la sorto de la roluloj aŭ solviĝas la enigmo kiu tenis la intereson de la spektantoj aŭ legantoj: tiu verkisto estas majstro de surprizaj elnodiĝoj.

2.

(figure) La fina stadio en la evoluo de io, la fina rezulto de komplikita sinsekvo da eventoj: la proceso proksimiĝas al la ennodiĝo.