adher/i ^PIV1

(ntr)

Algluiĝi al io per speciala forto, aperanta inter du surfacoj en kontakto: la du randoj de la vundo adheris ^PIV1 (t.e. per biologiaj fenomenoj); la papera folio adheras al la vitra tabulo per elektrostatika forto; la mituloj forte adheras al la substrato; feminaj gamboj […] ĉirkaŭkruras mian korpon, elaste adheras ĉe mia haŭto [1].

Rim.: La uzo de tiu ĉi radiko limiĝu al faka lingvaĵo.

La fakto, ke du objektoj aŭ surfacoj adheras; la eco de materio, malhelpanta la malproksimigon de du surfacoj en kontakto: por garantii firman adheron necesas ŝmiri gluon sur ambaŭ surfacoj; (figure) laŭ tre strikta adhero al tiu logiko […] [2].

1.

Tia, ke ĝi adheras: la fenestroj estis hermetike fermitaj per adhera rubando [3]; la paciento devas uzi adheran sensilon sur la brusto, kiu ricevas la signalon de la pilolo kaj sendas al saĝtelefono de la paciento, kiu per aplikaĵo fine informas la kuraciston [4]; eksterordinare delikata materio, Pli mola ol betono, elasta kiel kaŭĉuko, adhera kiel ŝtonero [5].

2.

a)

(p.p. punkto `x` en topologia spaco, rilate al subaro `bb A` de ĝi) Tia, ke ĉiu ĉirkaŭaĵo de `x` enhavas punktojn en `bb A`: ĉiuj punktoj en `bb A` estas adheraj al `bb A`; adhera punkto de subaro estas aŭ akumuliĝa, aŭ izolita punkto de ĝi.

Rim.: Anstataŭ „adhera punkto“ troveblas „kontaktpunkto“ en [6].

akumuliĝa, densa, izolita.

b)

(p.p. punkto `b` en metrika spaco, rilate al vico) Tia, ke subvico de la konsiderata vico konverĝas al `b`: la vico, kies ĝenerala termo estas `u_n=(-1)^n a`, ne konverĝas, sed akceptas du adherajn punktojn: `a` kaj `-a`.

c)

(p.p. punkto `b` en topologia spaco `bb F`, rilate al bildigo `f` de topologia spaco `bb E` al `bb F`, ĉe punkto `a` de `bb E`) Tia, ke ĝi estas adhera ^2.a al la bildo per `f` de ĉiu ĉirkaŭaĵo de `a`. limesinfimo, limesosupremo.

Rim.: Ni ne trovis fonton por ĉi tiuj terminoj, sed ŝajnas, ke la uzo de radiko „adher“ estas sufiĉe internacia kaj ebligas eviti la ambiguecon de aliaj nacilingvaj metaforoj de la tipo „limesa punkto“ (kiuj estas foje aplikataj ankaŭ al akumuliĝa punkto) aŭ „kontakta punkto“ (kiu memorigas pri kontakto de kurboj).

1.

Okaza algluiĝo de du normale senkontaktaj surfacoj, ĉefe pro inflama fenomeno: necesas rompi la adheraĵojn, kreiĝintajn inter la mama protezo kaj la apudaj histoj.

2.

(de subaro `bb A` en topologia spaco) La subaro de ĉiuj punktoj adheraj ^2.a rilate al `bb A`: la adheraĵo de subaro egalas al ĝia fermaĵo.

Rim.: Same kiel por „adhera“ la fontoj mankas, eble pro la sinonimeco kun „fermaĵo“.