konfront/i SPV

konfronti  

JUR Kunvenigi plurajn partiojn por aŭskulti kaj kompari iliajn atestaĵojn aŭ argumentojn: Jia Rong sendis konfrontanton al la tribunalo [1].
1. Cao Xueqin, trad. Xie Yuming: Ruĝdoma sonĝo, ĉapitro 69a, volumo 2a, p. 465a
ĉeĥe:
konfrontovat
france:
confronter (devant tribunal)
hispane:
confrontar
nederlande:
confronteren (jur.)
perse:
رویارو کردن، مواجهه دادن
pole:
konfrontować
portugale:
confrontar, acarear
rumane:
confrunta
ruse:
делать очную ставку
slovake:
konfrontovať

konfronto

JUR Aranĝita kunveno de pluraj partioj en juĝafero.
ĉeĥe:
konfrontace, porovnání
france:
confrontation
hispane:
confrontación
nederlande:
confrontatie (jur.)
perse:
رویارویی، مواجهه
pole:
konfrontacja
rumane:
confruntare
ruse:
очная ставка
slovake:
konfrontácia, porovnanie

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.