1oblikv/a PV

oblikva  

PIV1 KrED
1.
Kliniĝanta for de la vertikala direkto: la ortanto estas pli mallonga ol ĉiuj oblikvaj linioj kondukitaj de la sama punkto al la sama rekto; oblikve staranta turo.
2.  
Kliniĝanta for de la normala direkto: oblikva vojo; oblikve teksita drapo; oblikva rigardoZ (= ne direktata al la okuloj); li multe rigardis ŝin oblikve kaj avide. VD:malrekta, traŝultra, transversa
angle:
oblique
beloruse:
1. нахільны, нахілены, спусьцісты 2. косы, касы, крывы
ĉeĥe:
kosý, ležatý, postranní, šikmý
france:
oblique (adj.)
germane:
1. schief
hispane:
oblicuo, inclinado
hungare:
ferde
nederlande:
1. schuin 2. krom
portugale:
oblíquo
ruse:
1. наклонный, покатый 2. косой
slovake:
šikmý

oblikvi, oblikviri

(ntr)
Iri laŭ oblikva direkto.
france:
obliquer
hispane:
oblicuar (ir en dirección oblicua)
hungare:
ferdén megy, ferdén halad
nederlande:
schuin lopen
ruse:
косить

oblikvo   Vikipedio

KOMP Nomo de askia signo iam destinita por prezenti oblikvan frakcistrekon, kaj nun ricevinta la funkcion de disigilo, interalie en la uniksaj dosierindikoj kaj sekve, en TTT-adresoj.
angle:
slash, forward slash, diagonal, fraction bar, fraction, solidus, slant, oblique stroke, separatrix, shilling mark, shilling stroke, virgule
ĉeĥe:
lomítko
france:
barre oblique
germane:
Schrägstrich (Zeichen)
hispane:
pleca
hungare:
törtjel, perjel
nederlande:
schuine streep, breukstreep
portugale:
barra
ruse:
косая, дробь

oblikveco

1.
Oblikva, klinita meto: la interparolo vagis sencele de golfaj klaboj ĝis la kaŭzo de la ŝanĝo en la oblikveco de la ekliptiko [1].
2.  
(malofte) Malrekteco en agado pro kaŝitaj antaŭsupozoj aŭ intencoj: oni favoris dum tiom da generacioj politikan paroladon kiu privilegias aludojn kaj oblikvecon [2].
1. A. C. Doyle, trad. S. Paget: La Greka Interpretisto, [vidita en 2011]
2. F. Jullien, trad. -: Ĉinio en la Spegulo de Okcidento, le Monde diplomatique, 2006-10
ĉeĥe:
kosost, šikmost
france:
obliquité
slovake:
šikmosť

administraj notoj

~a: Mankas verkindiko en fonto.
~i, ~iri: Mankas dua fontindiko.
~i, ~iri: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.