1urĝ/i

urĝi

1.
(tr)
(iu, io) Vigle plirapidigi; vive akceli; postuli tujan agon: ne ĉesu ilin urĝi kaj bone komprenigu al ili, ke estas tre grave, ke ili venuZ ; la Egiptoj urĝis la popolon por pli rapide elirigi ilin el la landoZ ; la neceso, la cirkonstancoj urĝas nin; urĝi sin, urĝiĝi (rapidi); kial vi urĝas vin forkuri? tiu decido malkontentigos niajn urĝemulojn.
2.
(ntr)
(io) Esti ne prokrastebla: ĉar mi la miajn vidas urĝanta en danĝeroZ (la teksto urĝante estas preseraro); la afero, la tempo ne urĝas (bruli); urĝas al mi revidi vin.
angle:
 urge
beloruse:
1. прысьпешваць, падганяць 2. быць неадкладным, быць тэрміновым
finne:
1. kiirehtiä, hoputtaa, patistaa 2. olla kiireellinen, vaatia nopeaa toimintaa
france:
 urger
germane:
2. drängen, antreiben, zur Eile mahnen, eilig sein
hispane:
 urgir, apremiar
hungare:
1. sürget 2. sürgős
itale:
1. premere (urgere), stringere (urgere) 2. urgere, essere urgente
nederlande:
1. tot haast aanzetten 2. dringend zijn, spoed hebben
pole:
 pilnym być
portugale:
 urgir 2. ser urgente
rumane:
 a urgenta
ruse:
1. торопить 2. быть неотложным, быть срочным, быть крайне необходимым
ukraine:
 бути невідкладним, терміновим, украй необхідним

urĝa

Ne plu prokrastebla: la demando pri komuna lingvo por la scienco sin prezentas kiel urĝa problemo; unue zorgi la plej urĝan; li havas urĝan bezonon da mono; urĝa letero; urĝe bezoni ion; esti pelata, premata de urĝeco.
angle:
 urgent
beloruse:
 неадкладны, тэрміновы
finne:
 kiireellinen, viipymättä tehtävä, jota ei voi lykätä
france:
 urgent
germane:
 dringend
hispane:
 urgente
hungare:
 sürgős
itale:
 urgente
nederlande:
 urgente  dringend
pole:
 pilny, nagły
portugale:
 urgente
ruse:
 неотложный, срочный, крайне необходимый, безотлагательный
tibete:
 བྲེལ་བ་
ukraine:
 невідкладний, терміновий, украй необхідний, невідкладний, нагальний

urĝigi

beloruse:
 прысьпешваць, падганяць
france:
 rendre urgent
hispane:
 hacer urgente
itale:
 sollecitare (urgere), incitare (urgere)
pole:
 ponaglać, popędzać

administraj notoj

~i: Mankas verkindiko en fonto.
~a: Mankas fontindiko.
~a: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~igi: Mankas fontindiko.
~igi: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.