snuf/i [1]

snuf

(sonimito)
Iom laŭta sono de enspiro: la filino respondas snufetante kun kulpo-konscio: mi scias patro, snuf, snuf [2].
2. Neciklopedio: Kristanismo, 2013-08-30
france:
 snif !

snufi

(ntr)
Forte, iom brue enspiri1 en la nazon: ŝi ne povis reteni la larmojn, kiuj fluis longan minuton, dum kiu ŝi ripete snufis [3]. VD:flari.
3. J. Valano: Ĉu vi kuiras ĉine?, 1976
angle:
 snuff
beloruse:
 сапці
ĉeĥe:
 frkat, funět, větřit, čmuchat, šňupat tabák
france:
 renifler
germane:
 schnüffeln, schnuppern
hungare:
 szimatol, szaglászik
nederlande:
 snuiven
ruse:
 сопеть
slovake:
 vetriť, ňuchať
ukraine:
 нюхати, вдихати, сопіти, шморгати носом

snufegi

(ntr)
Forte, brue snufi, kiel iuj grandaj hufbestoj: taŭre ili snufegis kaj baraktadis [4].
4. W. Auld: La Infana Raso, 1956
france:
 renâcler
1. K. Bennemann: Esperanto Hand-Wörterbuch, 1923-1926

administraj notoj