tradukoj: be de en es fr hu it nl ru

^*stab/o

^*stabo

1.

Aro da superaj oficiroj havanta la ĝeneralan direktadon de armeo aŭ armeparto: la ĉefa stabo de marŝalo Tito ... troviĝis certan tempon en iu groto [1].

2.

(figure) Aro de plej eminentaj personoj de iu grupo: ni bezonas stabon da kapablaj instruantoj.

stabejo

Konstanta aŭ provizora loko, kie funkcias stabo: (figure) la familio estis nur ... la stabejo de liaj malamikoj [2].