*pinĉ/i PV

*pinĉi

(tr)
Premi inter du fingroj aŭ inter du pecoj: pinĉi la orelon de infano; la papago pinĉis al mi la fingron per sia beko; pinĉi la kordojn de liro; pinĉi kelke da akordoj sur la harpoB ; malgrasaj bovinoj avide pinĉis (ŝiris pinĉante per la lipoj) herbon en la apudvojaj kavojB ;
VD:taŭzi.
angle:
pinch
beloruse:
шчыпаць, шчыкаць, скубаць
ĉeĥe:
štípnout, štípat, skřípnout, skřípat
france:
pincer
germane:
kneifen, zwicken, klemmen
hispane:
pellizcar, pinzar
hungare:
csíp, megcsíp, csíptet
katalune:
pinçar
nederlande:
knijpen
pole:
szczypać, uszczypnąć, skubać
portugale:
beliscar
rumane:
ciupi, pișca, peni
ruse:
щипать, сжимать между пальцами
ukraine:
щипати, захоплювати, стискати, пінцирувати, прищипувати (кінці гілок), виконувати піцикато

pinĉaĵo, pinĉpreno

KUI Eta kvanto, tiom, kiom oni povas preni pinĉe. pinĉpreno da salo, da tabako; matene ili metas en tetason pinĉaĵon da rostita faruno, malgrandan kvanton da rekremento de lakto kaj malgrandan pecon da butero kaj enverŝas varmegan akvon [1].
1. Ĉina Interreta Informa Centro: Tetrinkado de Tibet-nacianoj, 2001
beloruse:
шчопці, дробка, каліва, трусачка
ĉeĥe:
špetka
france:
pincée
germane:
Prise
hispane:
Pellizco (referido a una cantidad muy pequeña de harina, azucar, etc...)
hungare:
csipetnyi
nederlande:
snuifje
pole:
szczypta
rumane:
ciupit, bucată
ruse:
щепотка

pinĉilo

ZOO Pinĉkapabla ekstremo de membroj de iuj krustuloj: „La Krabo kun Oraj Pinĉiloj“ (titolo de bildstrio) .
angle:
pliers
beloruse:
клюшня
bulgare:
клещи
ĉeĥe:
kleště klepeto
france:
pince (anatomie)
germane:
Zange
hispane:
pinza
hungare:
olló (ráké)
katalune:
pinça
nederlande:
schaar (v.kreeft bv.), tang, knijptang
pole:
pinceta, kleszcze, szczypce
rumane:
pensetă, clește
ruse:
клешня
ukraine:
пінцет, щипці, кліщі, плоскогубці, клішня, рідше клешня, щупальце (комахи)

nazpinĉilo

beloruse:
пэнснэ
ĉeĥe:
skřipec, cvikr
france:
pince-nez
hungare:
orrcsiptető, cvikker
nederlande:
neusknijper, knijpbril
pole:
binokle, pince-nez
rumane:
ochelari, pince-nez
ruse:
пенсне

tukpinĉilo

Pinĉilo per kiu oni pendigas sekiĝontan tukon aŭ veston je ŝnuro: ili postlasis al Usono plurajn ... inventaĵojn, ekzemple vaste uzatan specon de tukpinĉilo [2].
2. R. Haruo: Jen donaco : Simpleco, [vidita en 2010]
beloruse:
прышчэпка (для падвешваньня)
ĉeĥe:
kolíček na prádlo
france:
pince à linge
pole:
klamerka
rumane:
agrafă
ukraine:
прищіпка (для білизни)

administraj notoj

~i : Mankas verkindiko en fonto.
~ilo: Mankas dua fontindiko.
~ilo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
naz~ilo: Mankas dua fontindiko.
naz~ilo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.