*atest/i PV

*atesti  

(tr)
1.  
JUR Certigi fakton, kiel vidinto, aŭdinto aŭ eksciinto: atesti la senkulpecon de la akuzito.
2.
Pruvi, montri: via hezito atestas, ke vi mensogas; per tia ago vi atestis vian perfidon; griza barbo saĝon ne atestasPrV .
angle:
attest, testify, affirm, bear witness
beloruse:
сьведчыць, пасьведчыць
ĉeĥe:
dosvědčit, osvědčit, potvrdit, stvrdit, svědčit, svědčit, svědčit, vydat svědectví
france:
attester, certifier, témoigner
germane:
bezeugen
hebree:
להעיד
hispane:
atestiguar, testificar, dar testimonio, testimoniar
hungare:
tanúsít, igazol
itale:
1. deporre, testimoniare 2. certificare, attestare
nederlande:
getuigen, attesteren
pole:
1. zaświadczać, poświadczać 2. świadczyć
portugale:
atestar
ruse:
свидетельствовать, удостоверять
slovake:
overiť, svedčiť, testovať

atesto

Ago, vortoj, dokumento, per kio oni atestas ion: alvoki la ateston de ĉiuj, kiuj partoprenisZ ; fari ĉe la juĝejo sensacian ateston; atesto pri kapableco, pri bona konduto; ricevatesto; unua atesto estas la vestoPrV ; la statistikoj liveras pri tio elokventan ateston.
angle:
attestation, testimony
beloruse:
пасьведчаньне
ĉeĥe:
atest, osvědčení, průkaz, svědectví, vysvědčení
france:
attestation, certificat, témoignage
germane:
Zeugnis, Urkunde, Zertifikat
hebree:
עדות, העדה, הצהרה
hispane:
testimonio
hungare:
tanúsítvány, igazolás
itale:
testimonianza, attestazione, certificato, certificazione, bolla (documento), attestato, contrassegno
nederlande:
attest, getuigenis
pole:
świadectwo, zaświadczenie
ruse:
свидетельство, удостоверение, аттестат, справка
slovake:
osvedčenie, svedectvo, výpoveď

atestanto

JUR Persono, kiu certigas, ke li ĉeestis, vidis, konstatis ion: mi vokas Dion kiel atestanton [1].
1. La Nova Testamento, II. Korintanoj, 1, 23
angle:
witness
ĉeĥe:
svědek
france:
témoin
hebree:
עֵד
hispane:
testigo
nederlande:
getuige
pole:
świadek
slovake:
svedok

atestilo  

JUR Objekto, plejofte oficiala dokumento, kiu atestas pri iu situacio, rajtigo, agnosko: post sukcesa ekzameniĝo la studinto ricevas atestilon kiu certigas la rezultojn de la ekzameno [2]. VD:diplomo
2. K. Kováts: Rite, regularo, 2011
angle:
certificate
ĉeĥe:
doklad, stvrzenka, vysvědčení
france:
attestation (écrite), certificat
hebree:
תְעוּדָה
hispane:
atestado, certificado
pole:
świadectwo, zaświadczenie
slovake:
vysvedčenie

geedziĝatestilo  

POL Atestilo pri dato kaj loko de geedziĝo de homoj, ordinare kun subskribo de atestantoj kaj aliaj apartaĵoj: ĉe la fino de la geedziĝo, ĉiu paro ricevas geedziĝatestilon [3].
3. -: Arde Lucus, WikiTrans, 2013-07-17
angle:
marriage license
france:
certificat de mariage
hispane:
certificado de matrimonio
pole:
świadectwo ślubu

naskiĝatestilo  

POL Atestilo pri dato kaj loko de ies naskiĝo, ordinare kun mencio de gepatroj kaj aliaj apartaĵoj: kontrolu la naskiĝatestilojn kaj aliajn dokumentojn de la kandidatoj [4].
angle:
birth certificate
france:
acte de naissance
hispane:
certificado de nacimiento
pole:
świadectwo urodzenia

ŝarĝatesto  

angle:
bill of lading, consignment note, waybill
germane:
Frachtbrief, Konnossement, Ladeschein
hispane:
conocimiento de embarque, documento de embarque
itale:
bolla di carico, polizza di carico
nederlande:
vrachtbrief
pole:
świadectwo ładunkowe, list przewozowy, konosament
ruse:
путевой лист, накладная, грузовой документ, коносамент

administraj notoj

~o: Mankas verkindiko en fonto.
ŝarĝ~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.