*verg/o

*vergo  

1.  
Longa, rekta fleksebla branĉeto: garbejoj plektitaj el vergojB .
2.
Branĉeto, aŭ fasketo da tiuj, per kiu oni frapas por puni: ricevi vergojnZ (esti batata per vergoj); vergo doloras, sed saĝon ellaboras PrV ; la Eternulo rompis la bastonon de la maljustuloj kaj la vergon de la regantojZ .
3.  
Mallonga metala stango: fera vergo VdE .
angle:
rod 1. wand 2. switch, cane
ĉeĥe:
prut
france:
verge (bois), baguette
germane:
Rute, Gerte
hispane:
vara, verga, regla
hungare:
vessző
katalune:
verga, vara
nederlande:
roede, roe, gard
pole:
1. kij 2. rózga, witka, kij 3. pręt
portugale:
verga, vergasta, vara
ruse:
1. прут 2. розга
slovake:
prút

vergi

(tr)
Puni frapante per vergo: iam oni vergis la infanojn en la lernejoj; en tiuj ĉi du semajnoj estas elvergita la edzino de suboficiroZ .
angle:
beat, birch, cane, flog, switch
ĉeĥe:
mrskat prutem
hispane:
varear, azotar
hungare:
megvesszőz
katalune:
vergassejar, bastonejar
pole:
bić rózgą, bić witką, rózgować
portugale:
vergastar, varejar
ruse:
сечь (розгами)
slovake:
biť prútom, šibať

administraj notoj

~o: Mankas verkindiko en fonto.
~i: Mankas dua fontindiko.
~i: Mankas verkindiko en fonto.