tradukoj: be ca de en es fr hu nl pl ru

^*etat/o

^*etato

1.

(malofte) [1] Oficiala dokumento, priskribanta la staton de iu afero sub formo cifereca, tabeleca, listeca ks: etato de la elspezoj de komunumo [2], de la ĉeestantaj studentoj [3]; la nomo de tiu junulo estu skribita sur la unua etato de invititoj [4]. inventaro, listo, tabelo, registro

2.

[5] Detala listo de la konstantaj, rekte salajrataj laborantoj en iu entrepreno, administracio ks; aro de tiuj laborantoj: [pluraj cirkonstancoj] faris anakronisma la vivtenadon de la revuo [EPĈ] kun kelkdek-persona etato kaj reduktiĝanta abonantaro [6]; (frazaĵo) forstreki el la etato (eksigi, maldungi) [7]. dungitaro, laborantaro, personaro

etata

1.

Rilata al la etato.

2.

[9] (p.p. laboranto) Estanta sur la etato ² de la institucio, en kiu li laboras: en la elspezoplanon de REU povas esti [enigata] salajrado de la etataj funkciuloj de REU kaj de personoj dungataj laŭ laborkontraktoj [10]. eksteretata ²

bienetato

[11](malofte) terenregistro

eksteretata

1.

[12] Ne enkalkulita en la koncerna etato. ekstra

2.

(p.p. laboranto) Laboranta en la koncerna institucio, sed salajrata de alia: ATANASOV Atanas Danĉev [estas] eksa eksteretata kunlaboranto ĉe la Instituto de bulgara lingvo de la Akademio de Sciencoj [13]. etata ²

plenetata

(p.p. etata laboranto) Laboranta plentempe por la koncerna institucio: mi opinias, ke en ĉiu lernejo devas labori ne sole plenetata pedagogo, sed ankaŭ psikologo [14].

riĉaĵetato

(malofte) Etato de ĉiuj posedaĵoj, i.a. heredotaj post ies morto: tial ke Reĝino havis neniun propran posedaĵon, ŝia morto devis naski neniun riĉaĵetaton [15].