1superlativ/o

superlativo

1.
GRA Adjektiva aŭ adverba formo esprimanta tre altan gradon (superlativo absoluta per „tre“) aŭ kompare la plej altan gradon (rilata superlativo per „plej“): la komparativo estas farata per la vorto ‚pli‘, la superlativo per ‚plej‘ [1]; la malfeliĉa virino suferis turmenton, kiun povas esprimi neniu superlativo [2]; VD:komparacio
2.
(figure) La plej alta imagebla grado: paroli kun li estis la superlativo de ŝiaj deziroj [3]; tia superlativo de la impertinento kolerigis min [4]; tiu superlativo de la stulto min tiom konsternis, ke dum kelkaj momentoj mi ne povis respondi [5]. SIN:ekstremo2, kulmino2
angle:
 superlative
beloruse:
 найвышэйшая ступень параўнаньня
ĉeĥe:
 3. stupeň, superlativ
france:
 superlatif
germane:
 Superlativ
hispane:
 superlativo
hungare:
 felsőfok, szuperlatívusz
itale:
 superlativo
nederlande:
 superlatief, overtreffende trap
perse:
 صفت عالی، صفت برین
ruse:
 превосходная степень (прилагательного, наречия)
slovake:
 superlatív
ukraine:
 найвищий ступінь

administraj notoj