*privilegi/o PV

*privilegio

JUR Aparta rajto aŭ favoro, koncesiita al iu ekster la komuna rajto: la privilegioj de la klerikaro, nobelaro, reĝoj; la privilegiaj klasoj; la privilegiuloj. VD:monopolo, prerogativo
angle:
 privilege, special advantage, favor
beloruse:
 прывілей ~a: прывілеяваны.
ĉeĥe:
 privilegium, privilej, privilégie, výsada
france:
 privilège
germane:
 Privileg, Vorrecht, Sonderrecht
greke:
 προνόμιο
hispane:
 privilegio
hungare:
 előjog, kiváltság, privilégium ~a: kiváltságos.
nederlande:
 privilege, voorrecht
pole:
 przywilej
portugale:
 privilégio
rumane:
 privilegiu
ruse:
 привилегия ~a: привилегированный.
slovake:
 výsada
ukraine:
 привілей, перевага, пільга

privilegii

(tr)
JUR Koncesii privilegion al iu, favori: ĝis kiam vi juĝos maljuste kaj privilegios la malvirtulojn? Z
angle:
 confer privilege, show favor
beloruse:
 даць прывілей
ĉeĥe:
 nadržovat někomu, privilegovat někoho
france:
 privilégier
germane:
 privilegieren, ein Sonderrecht einräumen
hispane:
 privilegiar
hungare:
 kiváltságban részesít, privilegizál
nederlande:
 bevoorrechten
pole:
 uprzywilejować, nadawać przywileje
rumane:
 privilegiu, acorda privilegii
ruse:
 давать привилегии
slovake:
 privilegovať niekoho
ukraine:
 давати привілеї, надавати перевагу, пільгу

administraj notoj

~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~i: Mankas verkindiko en fonto.