*mastik/o

*mastiko Vikipedio

Nomo de diversaj pastecaj substancoj uzataj por ŝtopi truojn aŭ kunigi objektojn: li sigelis la ĉerkon per mastiko [1].
a)
Miksaĵo el kreto kaj oleo, kiu malmoliĝas sekiĝante kaj servas por alfiksi vitrojn al fenestroj.
angle:
mastic, putty
beloruse:
кіт, замазка
bretone:
mastik
ĉeĥe:
kyt, lepidlo, mastix, tmel
france:
mastic
germane:
Kitt
hungare:
masztix, gyantaragasztó, ragasztómézga 1.a gitt, kitt, ablakragasz
katalune:
massilla 1.a màstic
nederlande:
stopverf 1.a mastiek
pole:
kit
portugale:
mástique, massa de vidraceiro
ruse:
замазка 1.a мастика
slovake:
git, tmel

mastiki  

(tr)
Ŝtopi aŭ kunigi per mastiko.
angle:
stop (hole), putty, fill in
beloruse:
кітаваць, замазваць
bretone:
mastikañ
ĉeĥe:
kytovat, tmelit
france:
mastiquer (mettre du mastic)
germane:
kitten
hungare:
gittel
katalune:
massillar, empastar
nederlande:
plamuren
pole:
kitować
portugale:
calafetar, almecegar, aplicar mástique
ruse:
заделывать замазкой
slovake:
tmeliť, zatmeliť, zatrieť tmelom

administraj notoj

~i: Mankas fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.