alonĝ/o

alonĝo  

EKON
Papera folio, kiun oni aligas al kambio sur kies dorsa flanko ne plu estas loko por ĝiroj: la alonĝo devas esti alligita tiel al la ĉefa dokumento, ke ĝia disigo estus rimarkebla, ekz. per sigelo aŭ stampo.
Rim.: La vorton oni povas uzi laŭ la modelo de naciaj lingvoj ankaŭ por aliaj algluaĵoj: malfaldebla bildo aŭ tabelo en libro, algulita etikedo ĉe filmbendo, konusa metalkondensilo aligita ĉe tubo ktp.
angle:
allonge
beloruse:
алонж
germane:
Allonge, Verlängerungsabschnitt
hebree:
סיומת
nederlande:
allonge
pole:
alonż, przedłużka
portugale:
alonga
ruse:
аллонж, дополнительный протокол, приложение к документу
slovake:
alonž

administraj notoj

~o: Mankas fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.