*pip/o PV

*pipo

Aparato kun forneto por bruligi tabakon aŭ alian substancon, kaj tubo tra kiu oni enspiras la fumon: fumi du pipojn potage.
angle:
 pipe
beloruse:
 люлька, піпка
bretone:
 korn-butun, korn (-butun)
ĉeĥe:
 dýmka, fajfka, pípa
france:
 pipe
germane:
 Pfeife
hispane:
 pipa
hungare:
 pipa
katalune:
 pipa
nederlande:
 pijp
portugale:
 cachimbo, pito
ruse:
 трубка (курительная)
slovake:
 fajka
svede:
 pipa
ukraine:
 люлька

pipi

Fumi tabakon aŭ aliaĵon per pipo: Nacko pipas [1].
1. K. Mikszáth, trad. J. Horvath: Fraŭlino el oro, 2002
france:
 fumer la pipe

akvopipo

Pipo en kiu fumo malvarmiĝas en akvujo antaŭ ol oni enspiras ĝin: kelkfoje, kiam ne haveblis pipo, mi improvizis akvopipon el plasta botelo kaj tubo de skribilo [2].
ĉeĥe:
 vodní dýmka
france:
 narguilé, pipe à eau
nederlande:
 waterpijp
slovake:
 vodná fajka

administraj notoj

~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.