*orel/o PV

*orelo

1.
ANA Organo de aŭdkapablo: kapti hundon je la orelojZ ; la ĉevalo akrigas la orelojnZ (ekatentas) ; streĉi la orelon Z ; klini la orelon al ies paroloZ ; forklini sian orelon de aŭdado de prudentoZ ; tra unu orelo eniras, tra la dua eliras PrV ; paroli, diri en ies orelonZ (sekreti); ne estas bezone, ke oni tiru lin per oreloZ (ke oni admonu lin).
2.
(figure) Aŭdado, aŭdkapablo: malsata stomako orelon ne havas (ne aŭdas) PrV ; la muro havas orelojn (estas aŭskultanto post ĝi) PrV ; tiu muziko tranĉas la orelonZ ; juĝanto devas havi du orelojn (aŭskulti egale ambaŭ juĝotojn) PrV ; se tio venus al liaj orelojZ .
afrikanse:
oor
albane:
vesh
amhare:
ጆሮ
angle:
ear
arabe:
إذن
armene:
ականջ
azerbajĝane:
qulaq
beloruse:
вуха
bengale:
কান
birme:
နား
bretone:
skouarn
bulgare:
ухо
ĉeĥe:
boltec, ucho
dane:
øre
estone:
kõrva
filipine:
tainga
france:
oreille streĉi la ~on: tendre l'oreille tra unu ~o eniras, tra la dua eliras: entrer par une oreille et sortir par l'autre malsata stomako ~on ne havas: ventre affamé n'a pas d'oreille
germane:
Ohr 1. Ohr 2. Gehöhr
guĝarate:
કાન
hebree:
אוזן la muro havas ~ojn: אוזניים לכותל
hinde:
कान
hispane:
oreja, oído la muro havas ~ojn: las paredes oyen
hungare:
fül akrigas la ~ojn: hegyezi a fülét tra unu ~o eniras, tra la dua eliras: az egyik fülön be, a másokon ki
indonezie:
telinga
islande:
eyra
itale:
orecchio
japane:
jave:
kuping
jide:
אויער
kartvele:
ყურის
katalune:
orella
kmere:
ត្រចៀក
koree:
korsike:
arechja
kroate:
uho
laŭe:
ຫູ
malajalame:
ചെവി
marate:
कान
nederlande:
oor
nepale:
कान
njanĝe:
khutu
okcitane:
aurelha
panĝabe:
ਕੰਨ
paŝtue:
د غوږ
pole:
ucho
portugale:
1. orelha, ouvido 2. ouvido
ruse:
ухо
sinde:
ڪن
sinhale:
කණ
slovake:
ucho
svede:
öra
taje:
หู
tamile:
காது
telugue:
చెవి
tibete:
ཨ་མཆོག་
urdue:
کان
vjetname:
tai
zulue:
indlebe

orela

Rilata al orelo: orela konko; buŝa (perbuŝa) kaj orela (perorela) literaturoZ .
angle:
aural, auricular
beloruse:
вушны
bretone:
-skouarn
bulgare:
ушен
ĉeĥe:
ušní
france:
auriculaire (adj.)
hispane:
auricular, auditivo
hungare:
fül-
itale:
dell'orecchio, auricolare (agg.)
nederlande:
oor-
pole:
uszny
portugale:
ótico
ruse:
ушной
slovake:
ušný

orelbruo

MED
Ĝena elorela bruo kiun iuj personoj povas aŭde percepti kaj kiu ne devenas de ekstera ĉirkaŭanta sono. LST:malsano
angle:
tinnitus
bulgare:
шум в ушите
ĉeĥe:
ušní šum
france:
acouphène
germane:
Tinnitus, Ohrgeräusch
hispane:
tinnitus, acúfenos
indonezie:
tinitus
itale:
acufene
slovake:
šum v ušiach

administraj notoj

~o: Mankas verkindiko en fonto.
~a: Mankas verkindiko en fonto.
~bruo: Mankas dua fontindiko.
~bruo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.