2kosmopolit/o PV

kosmopolito Vikipedio

1.  
=mondcivitano
2.
Homo, ordinare riĉa kaj monduma, kiu pasigas sian vivdaŭron vojaĝante tra diversaj landoj: kosmopolita aventuristo.
angle:
cosmopolitan, cosmopolite
beloruse:
касмапаліт
ĉeĥe:
kosmopolit, kosmopolita, světoobčan
france:
cosmopolite (subst.)
germane:
Weltbürger, Kosmopolit
hispane:
cosmopolita
hungare:
kozmopolita világpolgár 1. világpolgár 2. kozmopolita
katalune:
cosmopolita
pole:
kosmopolita
portugale:
cosmopolita (subst.)
rumane:
cosmopolit
ruse:
космополит
slovake:
kozmopolita, svetoobčan

kosmopoliteco  

angle:
cosmopolitanism
beloruse:
касмапалітызм
france:
cosmopolitisme
germane:
Weltbürgertum, Kosmopolitentum
hungare:
világpolgárság (mint állapot), kozmopolitizmus
pole:
międzynarodowość
rumane:
internaționalism
ruse:
космополитизм

kosmopolitismo   Vikipedio

POL Sento de aparteno al monda socio, prefere ol al aparta gento, kaj al tio konforma sinteno; internaciismo.
angle:
cosmopolitanism
beloruse:
касмапалітызм
ĉeĥe:
doktrína světoobčanství
france:
cosmopolitisme
germane:
Weltbürgerschaft, Kosmopolitismus
hispane:
cosmopolitismo
hungare:
kozmopolitizmus
katalune:
cosmopolitisme
pole:
kosmopolityzm
rumane:
cosmopolitism
ruse:
космополитизм
slovake:
doktrína svetoobčianstva

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~eco: Mankas dua fontindiko.
~eco: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~ismo: Mankas dua fontindiko.
~ismo: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.