*kamen/o

*kameno

Parto de ĉambro, kie oni aranĝis por hejtado, kuirado aŭ aliaj celoj, masonitan aŭ metalan aparaton, konsistantan el fajrujo kaj fumtubo: sur la kameno inter du potoj staras fera kaldrono […] en kiu sin trovas bolanta akvo [1]; fajro brulis en lia kameno eĉ en somero [2]; la tuta papero estis metita en la kamenon, por esti forbruligita [3]; kuraĝa mieno antaŭ propra kameno PrV ; du sinjoroj en unu bieno, du mastrinoj ĉe unu kameno neniam vivas sen reciproka malbeno PrV . VD:forno, kamenkapuĉo, kamentubo, kamentubisto
angle:
 fireplace
beloruse:
 камін
bretone:
 oaled
bulgare:
 камина
ĉeĥe:
 kamna, krb
france:
 cheminée (dans une pièce)
germane:
 Kamin
hispane:
 chimenea
hungare:
 kandalló
katalune:
 xemeneia, llar
nederlande:
 schoorsteen (stookplaats)
pole:
 kominek, koza (rodzaj kominka)
rumane:
 cămin
ruse:
 камин
slovake:
 kozub, krb
ukraine:
 камін, піч, вогнище

administraj notoj