*grimac/o

*grimaco

Vola aŭ nevola streĉo de la vizaĝaj muskoloj, kiu misformanta la trajtojn donante al ili neordinaran kaj ofte ridindan aspekton: grimaco de moko, de doloro.
angle:
 grimace
beloruse:
 грымаса
bulgare:
 гримаса
ĉeĥe:
 grimasa, pitvoření, úšklebek, šklebení
france:
 grimace
germane:
 Grimmasse
hispane:
 mueca
hungare:
 fintor, grimasz
katalune:
 ganyota, carassa
nederlande:
 grimas
pole:
 grymas, dąs, foch
portugale:
 careta
ruse:
 гримаса
slovake:
 grimasa, úškľabok
ukraine:
 ґримаса

grimaci

(ntr)
Fari grimacojn: kiu grimacas per la okulo kaŭzas suferon [1]; grimacanta masko.
beloruse:
 грымасьнічаць, крыўляцца
bulgare:
 гримаснича, правя гримаса
ĉeĥe:
 dělat úšklebky, grimasovat, pitvořit se, ušklíbat se, ušklíbnout se, šklebit se
france:
 grimacer
germane:
 Grimmassen ziehen
hispane:
 hacer muecas
hungare:
 fintorog, grimaszol
katalune:
 fer ganyotes
nederlande:
 grimassen maken
pole:
 grymasić, dąsać się, stroić fochy
portugale:
 fazer careta, caretear
ruse:
 делать гримасы, гримасничать, кривляться
slovake:
 robiť grimasy
ukraine:
 ґримасувати, кривитися, кривлятися

grimacema

Kutimanta grimaci.
france:
 grimacier
katalune:
 ganyotaire
pole:
 grymaśny
portugale:
 careteiro

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~i: Mankas dua fontindiko.
~ema: Mankas fontindiko.
~ema: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.