tradukoj: be cs de en es he hu pt ru

^*konvink/i

^*konvinki

Fari per pruvoj aŭ rezonoj, ke iu akceptu ion kiel veran aŭ pravan: la pruvoj konvinkas nur la spiriton, sed ne la koron; la praktiko konvinkis min, ke...^Z; konvinki iun pri kulpo, krimo (plenpruvi iun kulpa pri); esti konvinkita pri ies senkulpeco; ĉu vi scias, kiam mi konvinkiĝis, ke mi estas maljuna?^B proprokule konvinkiĝi pri io. pruvi, persvadi, argumenti, evidentigi.

konvinko

Stato de spirito, al kiu io estis pruvita kiel vera: mi venis al la firma konvinko, ke...^Z; tuŝu la religiajn konvinkojn de neniu^Z; rokofirma konvinko; konvinkaj pruvoj, faktoj, dokumentoj; nia afero konvinke montris sian fortecon kaj sanecon^Z.

konvinkiteco^Z

= konvinko.

konvinkiĝi

Akiri konvinkon: proprokule konvinkiĝi pri io.