ŝrik/i PIV1

ŝriki

(ntr)
(malofte)
Akute kaj tre laŭte krii pro doloro, timego, subita ŝokego: ĝi ŝrikas tiom laŭtege, ke tiu, kiu eltiras ĝin, tuj mortas [1]. VD:stridi
beloruse:
 вішчаць, екатаць
france:
 hurler (de peur etc.)
hungare:
 sikít, sikolt
itale:
 strillare (di paura o dolore), gridare (di paura o dolore), urlare (di paura o dolore)
pole:
 wrzeszczeć
portugale:
 guinchar
ruse:
 визжать

administraj notoj