*kubut/o PV

*kubuto   Vikipedio

ANA Parto de la supra homa membro, kie la brako artikiĝas kun la antaŭbrako: sin apogi sur la kubutoj.
angle:
elbow
beloruse:
локаць
bulgare:
лакът
ĉeĥe:
loket, ohyb
france:
coude
germane:
Ellbogen, Ellenbogen
hispane:
codo
hungare:
könyök
indonezie:
siku
itale:
gomito
katalune:
colze
nederlande:
elleboog
pole:
łokieć
portugale:
cotovelo (ê), cúbito
rumane:
cot
ruse:
локоть
slovake:
lakeť, ohyb
svede:
armbåge

kubutumi

(x)
Puŝi, bati per kubuto: Onklo Pan ... komencis kubutumi min kaj flustris, „vidu la novajn oficistojn!“ [1].
1. Chun-Chan Yeh, trad. W. Auld: Montara Vilaĝo, 1984
france:
donner des coups de coude, jouer des coudes
hispane:
codearse, dar con el codo
pole:
szturchać łokciami
rumane:
ghiont coate

trakubuti

(tr)
Antaŭeniĝi, per la kubutoj alflankigante embarasaĵojn: li trakubutis al si lokon ... en la unua vico [2].
2. F. Kožík, trad. J. Karen kaj J. Vondroušek: La plej eminenta inter Pierotoj, 2001
france:
jouer des coudes
hispane:
usar los codos para avanzar
pole:
przepychać się łokciami
rumane:
coturi de împingere

administraj notoj

~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.