*kel/o

*kelo   Vikipedio

1.
Subtera ĉambro, en kiu oni konservas provizojn, vinon, nutraĵon karbon, ktp: li havas nek ĉelon nek kelon (li estas senhejmulo) PrV ; malfermita kelo tentas al ŝtelo PrV .
2.
(figure) La tuta provizo da vino entenata en la kelo: li estis fiera de sia keloZ .
angle:
1. cellar
beloruse:
1. склеп, падвал, сутарэньне
bretone:
1. kav 2. kaviad
ĉeĥe:
sklep, suterén
france:
cave (subst. fém.), sous-sol li havas nek ĉelon nek ~on: il est à la rue
germane:
1. Keller 2. Weinkeller
hispane:
1. bodega, despensa, almacén
hungare:
pince
nederlande:
kelder
perse:
1. زیرزمین 2. انبار شراب
pole:
piwnica 1. piwnica
portugale:
1. adega, despensa, frasqueira, garrafeira
rumane:
beci 1. beci
ruse:
1. подвал, погреб 2. винный погреб
slovake:
pivnica

kelisto

Servisto, kiu zorgas speciale pri la vinprovizoj.
angle:
cellarman
bretone:
paotr ar c'hav
ĉeĥe:
sklepník
france:
caviste, sommelier, préposé aux vins
germane:
Kellermeister
hispane:
bodeguero
hungare:
pincemester, pincemunkás
nederlande:
bottelier
pole:
sommelier
rumane:
sommelier
ruse:
управляющий винным погребом, заведующий винами, сомелье
slovake:
vedúci pivnice

administraj notoj

~o: Mankas verkindiko en fonto.
~isto: Mankas fontindiko.
~isto: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.