1ironi/o PV

ironio

Moka dirmaniero, laŭ kiu oni esprimas ian penson tute kontraŭan al tio, kion oni intencas komprenigi: liaj komplimentoj estas nur ironioj; Swift kaj Voltaire estas majstroj pri ironio; (figure) ironio de la sorto (okazo strange kontrasta kun la atenditaĵoj).
angle:
irony
beloruse:
іронія
ĉeĥe:
ironie
france:
ironie ~o de la sorto: ironie du sort
germane:
Ironie
hispane:
ironía
hungare:
irónia
nederlande:
ironie
pole:
ironia
portugale:
ironia
ruse:
ирония
slovake:
irónia

ironia

Karakterizata per ironio: ironiaj laŭdoj; kun ironia kaj malestima rideto [1]; ironia gesto, frazo; ironie paroli.
angle:
ironic, ironical
beloruse:
іранічны
ĉeĥe:
ironický
france:
ironique
germane:
ironisch
hispane:
irónico
hungare:
ironikus
nederlande:
ironisch
pole:
ironiczny
portugale:
irônico
ruse:
иронический, ироничный
slovake:
ironický, posmešný

ironii

(ntr)
Paroli ironie: ĉu vi seriozas aŭ ironias? VD:moki, ŝerci
angle:
speak ironically
beloruse:
іранізаваць
ĉeĥe:
posmívat se, užívat ironii
france:
ironiser, faire de l'ironie
germane:
ironisch sprechen
hungare:
ironizál
nederlande:
ironisch spreken
pole:
ironizować
portugale:
ironizar, falar com ironia
ruse:
иронизировать
slovake:
posmievať sa

memironio

Ironio, moko, ŝerco pri si: amara, memironia rideto rigidiĝis en liaj buŝanguloj [2].
2. J. Baghy: Sur Sanga Tero, 1933
beloruse:
самаіронія
france:
autodérision
pole:
autoironia

administraj notoj

~o: Mankas dua fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~i: Mankas dua fontindiko.
~i: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.