ebonit/o

ebonito

KEMELE
Kaŭĉuko malmoligita per vulkanizo, uzata kiel izolilo en elektraj aparatoj: du ebonitaj platoj kovritaj per staniolo [1]; buŝpeco [de klarneto], kiu konsistas el beko, (farita el bukso, ebonito aŭ vitro), sur kie troviĝas anĉo (el kano, foje el plasto) fiksita de ĉirkaŭligo [2].
angle:
 ebonite
beloruse:
 эбаніт
ĉeĥe:
 ebonit
france:
 ébonite
germane:
 Ebonit, Hartgummi
hispane:
 ebonita
hungare:
 ebonit, keménygumi
katalune:
 ebonita
nederlande:
 eboniet
perse:
 ابونیت
pole:
 ebonit
portugale:
 ebonite
ruse:
 эбонит
slovake:
 ebonit
ukraine:
 ебоніт

administraj notoj