^*vejn/o ^UV

1.

Tubeto rekondukanta la sangon al la koro: ĉu vi vidas tiujn ĉi du bluajn vejnojn, kiuj kuras de la kubuto al la fingroj [1]? hispana sango rulas en ŝiaj vejnoj [2]; se ankoraŭ unu guto da germana heroa sango fluas en viaj vejnoj, — venu [3]! Viktoro […] sentis en liaj vejnoj la ekbruliĝon de dezirega febro [4]; varma sento trakuris miajn vejnojn kaj mi rekonsciiĝis [5]; frostiĝis la sango en miaj vejnoj pro la ekvidita teruraĵo [6]; mi ne inokulos malsanan sangon en vejnojn de mortantino [7]; [li] resanigis la varikajn vejnojn de monaĥino [8]. angio, vaskulo¹arterio¹

2.

Longa mallarĝa tavolo el sama substanco en grundo: mineja vejno el karbo; la plej granda petrola kaj gasa vejno de la kontinenta Eŭropo [9]; mi scias kie situas la ora vejno, do mia afero estas organizi la eligon kaj la transporton [10]. gango, mino¹

3.

Ondlinia streko en iu materialo, similanta vejnojn sub la haŭto: la vejnoj de marmoro, ligno; [t]ion ni en folio nomas vejnoj (vd nervuro) [11]; la triangulo, distranĉita de la akvaj vejnoj, estas bildo de Malsupra Egipto [12]; sur la bluaj vastaĵoj vejnoj de akvumita tero serpentas kaprice [13].

(tr)

Marki vejnojn sur ion: ĉe la kolo broĉo kiel verda folio vejnita per arĝento [14].