2seraf/o
JED
serafo
- 1.
Flugilhava fajra estaĵo, origine serpenta:
serafoj staris supre de Li, ĉiu havis po ses flugiloj, per
du li kovris sian vizaĝon, per du li kovris siajn piedojn, kaj per du li flugis
[1];
la Korano identigas Satanon kiel Ĝinon […] ideo [rilata al]
la biblia serafo, rango de anĝeloj aspektantaj kiel brulanta fajro
[2].
- 2.
Anĝelo de plej alta rango:
ŝajnis al li, ke li aŭdas serafan ĥoron laŭdi Dion
kaj prikanti sian propran feliĉegon pro la ĉeesto de la eterna Spirito
[3].
kerubo2,
ureuso
- angle:
- seraph
- beloruse:
- сэрафім
- bulgare:
- серафим
- ĉeĥe:
- seraf, serafín
- ĉine:
- 炽天使 [chìtiānshǐ], 熾天使 [chìtiānshǐ]
- france:
- séraphin
- germane:
- Seraph
- hungare:
- szeráf
- itale:
- serafino
- japane:
- セラピム, セラフィム, 熾天使 [してんし]
- nederlande:
- seraf, serafijn
- perse:
- اسرافیل
- pole:
- serafin
- ruse:
- серафим
- slovake:
- seraf, serafín
- ukraine:
- серафим