^*rempar/o ^UV

1.

Murego aŭ tera altaĵo antaŭita de fosaĵo, ordinare ĉirkaŭ urbo aŭ alia grava loko por ĝin defendi (aŭ sieĝi): ili […] ŝutis ĉirkaŭ la urbo remparon, kiu atingis la muron [1]; jen remparoj alproksimiĝas al la urbo, por venkopreni ĝin [2]; li kuradas en la reĝa parko kaj sur la remparoj [3]; la verda remparo, kiu ĉirkaŭas Kopenhagon [4]; la potenca kastelo, konsistanta el unu ĉefa argila remparo kaj unu antaŭremparo, ampleksas 6 hektarojn [5]. digo, baraĵo

Rim.: Por pli malpli provizora remparo en kamparo, oni foje trovas ankaŭ la neologismon „skanso“: ŝi iras supren al la skanso Kronan, ŝi sidas sur la muro kaj lasas sian rigardon gliti super la tegmentoj [6].

reduto

2.

(figure) Defendilo, ŝirmilo. bastiono³

barilo, citadelo, digo, muro ³