1gigant/o PV

giganto  

1.  
Grandegulo, homo eksterordinare, nenormale granda: tiun lokon loĝas gento de gigantoj [1]. VD:koloso, titano.
2.  
MIT En la helena mito, ĉiu el la cent grandegaj filoj de Geo kaj de la sango de Urano; nekonfuzindaj kun Titanoj.
1. S. Petőfi, trad. K. Kalocsay: Johano la brava, 1984
angle:
1. giant
beloruse:
гігант, волат
ĉeĥe:
gigant, obr
france:
géant (subst.)
germane:
Gigant, Riese
hispane:
gigante
hungare:
óriás
itale:
gigante, Gigante (mit.)
katalune:
gegant
nederlande:
reus
pole:
1. gigant, olbrzym, wielkolud 2. gigant
portugale:
gigante (subst.)
ruse:
гигант, исполин, великан
slovake:
gigant, obor

giganta  

Grandega, kolosa, mamuta.: giganta homo, monto, laboro; mi vidis gigantan virinan figuron Z ; iliaj abelaj klopodoj kaj iliaj gigantaj projektoj Z .
angle:
gigantic, giant
beloruse:
гіганцкі, велізарны
ĉeĥe:
gigantický, mocný, mohutný, obrovský
france:
géant (adj.), gigantesque
germane:
gigantisch, riesig
hispane:
gigante
hungare:
óriás, gigantikus
itale:
gigantesco
katalune:
gegantí, colós
nederlande:
reusachtig
pole:
gigantyczny, bajoński (o cenie)
portugale:
gigante (adj.), gigantesco
ruse:
гигантский
slovake:
gigantický, obrovský

administraj notoj

~a: Mankas verkindiko en fonto.