valent/o SPV

valento

1.
KEM Valoro, indikanta, kiom da hidrogenatomoj povas ligiĝi kun atomo. SUB:divalento, kvaternara
2.
LIN Nombro de komplementoj, kiun vorto — precipe verbo — normale havas: „pluvas“ estas nul-valenta: ĝi regas nek subjekton, nek ion alian; tio estu instigo al estontaj gramatikistoj ... prilabori teorion pri la verbaj valentoj kaj la verba regado [1].
1. M. Duc Goninaz: La Nova Plena Ilustrita Vortaro, Antaŭparolo, p. 27a
angle:
 valence, valency
beloruse:
1. валентнасьць
ĉeĥe:
 mocenství, valence, vazba
france:
1. valence (chimie) 2. valence (linguistique)
germane:
1. Valenz
hispane:
1. valencia
hungare:
1. vegyérték 2. valencia (igéé)
itale:
1. valenza (ch.) 2. valenza (ling.)
katalune:
 valència
nederlande:
1. valentiegetal, waardigheid (valentie) 2. valentie (taalk.)
perse:
1. والانس، ظرفیت (شیمی)
pole:
1. wartościowość
portugale:
1. valência 2. cebolinha
ruse:
1. валентность
slovake:
 mocenstvo, valencia
ukraine:
 валентність

valenta

KEMFIZ Rilata al la valento.
itale:
 valente (ch.)
katalune:
 valent
nederlande:
 betr. de valentie
pole:
 walencyjny

administraj notoj

~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.
~a: Mankas dua fontindiko.
~a: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.