2stoik/a PV

stoika

1.
Apartenanta al la stoikisma doktrino.
2.
Spertanta doloron kaj malfeliĉon kun trankvila senemociemo, firmanimeco, sinregeco: li gratis la nukon stoike observante la damaĝon [1]. VD:flegma
1. Poul Thorsen: Stokita vino. - Edistudio, 1995, Very well, Hortensia
angle:
 stoic
beloruse:
 стаічны
france:
 stoïque
germane:
1. stoisch 2. stoisch, gleichmütig, gelassen, unerschütterlich
hungare:
1. sztoikus 2. sztoikus, egykedvű, rendíthetetlen
katalune:
 estoic (adj.)
nederlande:
2. stoïcijns
perse:
1. رواقی 2. بردبار، شکیبا
pole:
1. stoicki 2. stoicki
ruse:
 стоический
ukraine:
 стоїчний, твердий, непохитний

stoikismo

FIL Antikva greka doktrino filozofia interalie celanta feliĉon per memrego kaj indiferento kontraŭ eksteraj okazaĵoj: stoikismo estas doktrino de la skolo de Zenono fondita en Ateno ĉ. 308 a.K. [2].
2. E. dos Santos Lima: Feliĉo: Vojo al Esperantujo, KKE Prelegoj, 2005-07
angle:
 stoicism
beloruse:
 стаіцызм
ĉeĥe:
 stoicismus
france:
 stoïcisme
germane:
 Stoa
katalune:
 estoïcisme
perse:
 رواقی‌گری
pole:
 sticyzm
slovake:
 stoicizmus
ukraine:
 стоїцизм

stoikisto, stoikano

Ano de stoikismo: laŭ la stoikanoj, la ago prava bezonas unue konon kiel eble plej vastan [3].
3. C. Baudouin: La Arto de Memdisciplino: Psikagogio, 1926
beloruse:
 стоік
france:
 stoïcien (subst.)
ukraine:
 стоїк, послідовник стоїцизму

administraj notoj