*pice/o PV

*piceo

BOT Ĉiamverda arbo el koniferoj kun pendantaj konusoj kaj pingloformaj folioj sidantaj ĉe la branĉoj sur malgranda ligna tigeto, vivanta en malvarmaj landoj; genro el familio pinacoj (Picea): ni jam veturas en granda arbaro, inter susurantaj piceoj [1]. VD:abio, pino.
1. A. Kivi, trad. I. Ekström: Sep fratoj, 1947
angle:
 spruce
beloruse:
 елка, яліна
bretone:
 pinenn-groaz
ĉeĥe:
 smrk
france:
 épicéa
germane:
 Fichte
hungare:
 lucfenyő
latinece:
Picea
nederlande:
 spar
pole:
 świerk
portugale:
 pícea
ruse:
 ель
slovake:
 smrek
ukraine:
 ялина, смерека

administraj notoj