*laring/o

*laringo

ANA
Supra parto de la traĥeo en kiu formiĝas la voĉo: la esploristoj […] prenis laringon de mortinta elefanto kaj plenumis eksperimentojn pri ĝi en la departemento pri kogna biologio de la universitato de Vieno [1]; valorajn servojn faras pomoj ĉe malvarmumo, tuso, laringomalsanoj ktp [2].
1. Monato, Evgeni Georgiev: Elefanta komunikado malkodita
2. Monato, Julius Hauser: Simbolo de juneco
angle:
 larynx
beloruse:
 гартань
bretone:
 garloc'henn
bulgare:
 ларинкс
france:
 larynx
germane:
 Kehlkopf, Larynx [science]
greke:
 λάρρυγγας
hispane:
 laringe
hungare:
 gégefő
itale:
 laringe
katalune:
 laringe
nederlande:
 strottenhoofd
pole:
 krtań
portugale:
 laringe
ruse:
 гортань
svede:
 struphuvud
ukraine:
 гортань

laringa frikativo

FON
Malaktualiĝinta, sumiga kaj erariga nomo por la glotaj, faringaj kaj faringecigitaj frikativoj. En Esperanto la sono H.
france:
 fricative laryngale
germane:
 Laryngal, Kehlkopflaut
hispane:
 fricativa laringal
hungare:
 gégehang
itale:
 fricativa laringale
katalune:
 fricativa faríngia
nederlande:
 laryngaal
pole:
 spółgłoska szczelinowa

administraj notoj

~a frikativo : Mankas fontindiko.
~a frikativo : Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.