2kling/o

klingo   Vikipedio

Metala plata parto de instrumento aŭ armilo, destinita por tranĉi aŭ piki: klingo de tranĉilo, glavo, ĉizilo, hakilo.
angle:
blade, cutting edge
beloruse:
лязо, клінок
ĉeĥe:
ostří, čepel
france:
lame
germane:
Klinge
hispane:
cuchilla, hoja (cortante)
katalune:
fulla (tallant)
nederlande:
lemmet
pole:
brzeszczot, klinga, ostrze
rumane:
lamă
ruse:
лезвие, клинок
slovake:
ostrie, čepeľ

administraj notoj

~o: Mankas fontindiko.
~o: Mankas fonto, kiu estas nek vortaro nek terminaro.