karakol/i PV

karakoli

(ntr)
(p.p. ĉevalo aŭ rajdanto) Fari fantaziajn saltetojn kaj turniĝojn dum irado: malantaŭ ili senorde karakolis la aliaj edzinoj [1]; postlasinte sian oficejon, li lasis senbride karakoli la noktan koboldon, kiun li kaŝnutris en si [2]; li decidis […] senkaĝigi siajn sentojn, gvidi ilin kien liaj inklinoj karakolis [3]. VD:kaprioli
angle:
 caracole
beloruse:
 гарцаваць, скакаць
ĉeĥe:
 harcovat
france:
 caracoler
germane:
 tänzeln
hungare:
 karéjoz, táncol (ló), körben forog (ló)
katalune:
 cabriolar (cavall)
nederlande:
 rondspringen
pole:
 karakolować, koniem toczyć
rumane:
 rola de cal
ruse:
 гарцевать, джигитовать
slovake:
 samopašne tancovať s koňom
ukraine:
 гарцювати, вигравати (конем), джиґітувати

administraj notoj