deikt/o PIV2

deikto

LIN Esprimo, vorto, kiu ricevas sencon nur per kono de parolsituacia cirkonstanco: mi, ĉi tie, nun ... persona, loka kaj tempa deiktoj [1]. VD:anaforo, pronomo3
ĉeĥe:
 deixe
france:
 déictique (subst.)
pole:
 deixis
slovake:
 deixia
ukraine:
 дейксис

administraj notoj