anafor/o PIV1

anaforo

LIN Esprimo, vorto, kiu ricevas sencon nur per sia rilatado al alia esprimo en la parolado: solvo de pronoma anaforo en la itala lingvo [1]. VD:deikto
1. L. G. Paccagnella: Influo de konjunkcioj sur la solvo de pronoma anaforo en la itala lingvo, Grundlagenstudien aus Kybernetik und Geisteswissenschaft, 2000-12 (41:3)
beloruse:
анафара, паўтарэньне
france:
anaphore
germane:
Anapher
pole:
anafora
ukraine:
анафора, повтор

administraj notoj