cenobit/o PIV1

cenobito

REL
Monaĥo vivanta en komunumo, en komuna loĝejo: rezidejo de cenobitinoj, kun abundo da ĉambroj ekstreme puraj [1]. VD:ermito 1
ĉeĥe:
 cenobita, poustevník
france:
 cénobite
germane:
 Klostermönch, Zönobit
hebree:
 נזיר החי בקבוצה
hungare:
 szerzetes, cönobita
itale:
 cenobita
katalune:
 cenobita
ruse:
 киновит
slovake:
 cenobita, pustovník
ukraine:
 ценобит, монах, що живе у спільноті

administraj notoj