fonogram/o

fonogramo

1.
Signo kun fonetika valoro: [en antikva egipta skribo] unu signo plurfoje povis en diversaj situacioj servi kiel fonogramo kaj alifoje denove kiel ideogramo [1].
Rim.: Laŭ BL: Prefere diru (el)parolson(montr)a signo, prononc(omontr)a sign, fonetik(montr)a signo.
2.
(arkaismo) PV Depeŝo ekspedita telefone.
1. Vikipedio, Antikva Egiptio
angle:
phonogram
beloruse:
1. фанаграма (сымбаль) 2. тэлефанаграма
ĉeĥe:
2. fonogram
france:
2. télégramme téléphoné
germane:
1. Phonogramm 2. Telefondepesche
hungare:
2. telefontávirat
japane:
表音文字 [ひょうおんもじ]
nederlande:
2. fonogram
pole:
fonogram
portugale:
2. fonograma, telegrama fonado
slovake:
fonogram

administraj notoj

pri ~o: 
    La vorto entute mankas en PIV1 kaj mi markis
    la sencon "telefona telegramo" ARK. Sed
    ekzistas pli modernaj sencoj. Ekz-e en la franca "phonogramme"
    servas por montri grafikan registrajxon de sono, aux
    ideogramon kun nur fonetika valoro. [MB]