oriel/o PIV1

orielo Vikipedio

ARKI
1.  
Iom larĝa parto de ĉambro, salono aŭ alia ejo de domo, elstaranta eksteren el la fasado, provizita je fenestroj, apogita sur korbelo (penda, korbela orielo) aŭ sur la grundo (surtera orielo): ŝi vekiĝis preskaŭ je la tagmezo en sia dormoĉambro havanta orielon en la turo de la palaceto [1].
2.
En pluretaĝa domo, prisma aŭ cilindrosegmenta elstaraĵo sur la fasado, konsistanta el orieloj1: la angula duetaĝa orielo provizita per reliefa ornamaĵo en ambaŭ etaĝoj [2].
angle:
oriel, bay window
ĉeĥe:
arkýř
france:
oriel, fenêtre arquée
germane:
Erker
nederlande:
erker
norvege:
karnapp
ruse:
эркер, фонарь (архит.)
slovake:
arkier

administraj notoj